අපගේ සමාජය තුළ කාන්තාවන් වෙන්කර, පිරිමින් මෙන් නිදහසේ සැරිසරන්න ඉඩ නොදී, ෆර්දා (හිජාබ්) නමැති ලෝගුව තුල වසා කාන්තාවන්ගේ නිදහස ඉස්ලාමය පැහැරගෙන ඇතැයි ඉස්ලාමය පිළිබඳ නිසි අවබෝධයක් නැති අය හා කාන්තා නිදහස ගැන කතා කරන අය ඉස්ලාමය වෙත චෝදනා කරති. මෙය නිවැරුදි ද? සත්‍ය වශයෙන්ම කාන්තාවන් මෙම ෆර්දාව ඇඳීම ඔවුන්ගේ නිදහස පැහැරගැනීමක්ද? එය ඔවුන්ගේ දියුණුවට බාධාවක් වන්නේද? යන්න සිතා බැලීම අපගේ යුතුකමක් වන්නේය.

ෆර්දා යන්නෙහි අරාබි වචනය හිජාබ් යන්නය. යම් දෙයකින් වසාගන්නේද එයට හිජාබ් යනුවෙන් හැඳින්වෙයි.

කාන්තාවන් ඇඟ පසඟ වැසෙන අන්දමේ ඇඳුමකින් තමන්ව වසාගත යුතු බව ඉස්ලාමය නියෝග කර ඇත.
ඕනෑම අවස්ථාවක යම් දෙයක් වසා තබන්නේ නම් එය සුරක්ෂිතව තිඛෙන්නේය. යම් දෙයක් ආරක්ෂාකර, එහි නිකැළැල් බව රැකගනු ලබන්නේද එම භාණ්ඩය (හෝ වස්තුව) උසස් දෙයක් ලෙස ජනයා පිළිගන්නේය. මේ ආකාරයෙන්ම කාන්තාවන්ගේ නිකැළැල් භාවය හා උසස්භාවය රැකගැනීමේ උත්තරීතර අරමුණින් ඉස්ලාමය කාන්තාවන්ට තමන්ව ආවරණය කරගන්නා ලෙස නියමකර ඇති බව පහත සදහන් කුර්ආන් පාඨය මඟින් තේරුම් ගත හැක.

—නබිතුමනි,, ඔබ ඔබේ භාර්්‍යාවන්ටත්, ඔබේ ගැහැණු දරුවන්ටත් විශ්වාස වන්තයින්ගේ කාන්තාවන්ටත් ඔවුන්ගේ වස්ත්‍රයෙන් කය වසාගන්නා ලෙස පවසන්න. ඔවුන් අභිමානවත් අය ලෙස සලකා ඔවුන්ට බාහිර අතරවලට මුහුණ නොපා සිටීමට මෙය පහසු මඟක් වන්නේය. අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලී, මහා කාරුණිකය. (අල්-කුර්ආන් 33: 59).
ඉහත කුර්ආන් පාඨය ගැන ඉතා ගැඹුරින් අවධානය යොමුකර, අද කාන්තාවන්ට අත්වී තිඛෙන ඉරණම හා දුක් ගැහැට ගැන සිතුවොත් හිජාබයේ වැදගත්කම මනාව අවබෝධ වන්නේය. අද සමාජයේ කාන්තාවන් පිරිමින්ගේ කෙලි බඩුවක් හා ඔවුන්ගේ සමච්චලයට ලක්වූ පිරිසක් බවට පත්වී ඇති බව දකින්නෙමු. අසභ්‍ය කාව්‍යයන්, චිත්‍ර, ඡායාරූප හා සිනමාව මිනිසා තුල ඇති කාමුකත්වය අසාමාන්‍ය ලෙස වැඩි කිරීමට හේතුවන අතර ඔවුන්ගේ ගොදුර වන්නේ කාන්තාවයි.
කාන්තාවන් වැඩපල කිරීම, පොදු වාහනවල ගමන් බිමන් යාම පොදු ස්ථානවල රැස්වීම, අවශ්‍යතාවකට මහ මගේ ගමන් කිරීම යනාදිය කිසිවක් ඉස්ලාමය තහනම් කර නැත. එහෙත් අන්‍ය පිරිමින්, ගැවෙසෙන විටත්, ඇසුරු කිරීමට සිදුවේ නම් එවැනි අවස්ථාවල තමන්ගේ ආරක්ෂාව පිණිස හිජාබය සහිතව යායුතු බව ඉස්ලාමය කියයි. එසේ සහභාගිවීමෙන් (කටයුතු කිරීමෙන්) ඔවුන් වැදගත් පිරිසක්සේ සැළකෙන අතර වෙනත් අතවර හා හිරිහැර කිසිවක් සිදු නොවන්නේය. මේ කනගාටුදායක තත්ත්වයෙන් කාන්තාවන් මුදවා ගැනීම ඉස්ලාමයේ අරමුණ වන්නේය.
මෙපමණක් නොවේ අද කාන්තාවක් නිවසින් බැහැරවී පාරේ ගමන් කරන විටත් සේවාස්ථානවලත් බස්, දුම්රිය, ගුවන් ආදි නැවතුම් පළවලත් රැඳී සිටිනුයේ නිතර සිතේ චකිතයක් ඇතුවය. කා අතින් හෝ තමන්ට අතවරයක් සිදුවෙයි යන බිය ඈ තුල නිතර පවතියි. මෙය නිවසෙන් පිටව ගිය කාන්තාවට පමණක් නොව නිවසේ සිටින අයටද තම නිවසෙන් පිටව ගිය කාන්තාව ගැන බියක් පවතියි. මේ සියල්ලට හේතුවන්නේ ඇයගේ ඇඟ පසඟ වැසෙන පරිදි ඇඳුම් පැළඳුම් භාවිතා නොකිරීමයි.
ඉහත සදහන් කළ අදහස්වලට සවන් දෙන අය ආපසු අපෙන් මෙලෙස ප්‍රශ්න කරති. හිජාබ් වැස්ම ඇන්දවිටත් ඉහත දැක්වූ කරදර කිසිවකට මුහුණ පාන්නට සිදු නොවේ යැයි සහතිකව කිව හැකිද? නරක පුරුදු ඇති පුද්ගලයා හිජාබ් ඇන්දත් නැතත් කාන්තාවන්ට අතවර නොකරන්නේද?
අප ඔවුන්ට දෙන පිළිතුර ගැන අවධානයෙන් බලන්න. හිජාබ් අඳින්නේ නම් සත්‍ය වශයෙන්ම මේ තත්ත්වය උදා නොවේ යැයි සහතිකව කිවහැක. ඒත් එක් දෙයක් ගැන සැළකිල්ල යොමු කළ යුතුය. කාන්තාවගේ හැඟීම් හා පිරිමියාගේ හැඟීම් අතර වෙනසක් ඇත. කාන්තාවන් ස්පර්ශය තුලින් හැඟම්බර වන අතර පිරිමින් සිය දෑසට හමුවන ආකර්ශණීය දර්ශණ තුලින් හැඟම්බර වෙයි. මෙය විද්‍යාත්මකව සොයාගත් සත්‍යයකි.
සත්‍ය මෙසේ තිබියදී පිරිමියාගේ නෙත් සිත් ඇදගන්නා අයුරින් ඇඳ පැළඳ පිරිමින්ගේ හැඟීම් ඇවිස්සීමට සැළසීම ඇයගෙන් සිදුවන්නේය. නරක ගති පැවතුම් ඇති පුද්ගලයා හිජාබ් ඇන්දත් අතවර කරන්නේ යැයි ඇසූවොත් කවුරුන් නිසා ඔහු ඒ තත්ත්වයට පත්වුණේද යන්න සළකා බැලිය යුතුය. එය හිජාබ් නොඅඳින කාන්තාවන් නිසා ඇතිවී තිඛෙන තත්ත්වයකි. හිජාබ් නොඅඳින, ආකර්ශනීය ලෙස හැඳ පැළඳ යන කාන්තාවක් හමුවේ හැඟම්බර වුණු පුද්ගලයෙකු අතින් හිජාබ් අඳින කාන්තාවක් වුවද අතවරයට ලක්විය හැක. එයට මුල්වූයේ ඔහු කළින් ඇතිකර ගත් නරක පුරද්ද වන්නේය.
මෙතරම් දුරට පිරිමියෙකු පිරිහීමටත් ඔහුට යහපත් ජීවිතයක් අහිමි වීමටත් හේතුවූයේ තම ඇඟ පසඟ ප්‍රසිද්ධියේ පෙන්වමින් සැරිසරණ කාන්තාවන් බව නොරහසකි. එහෙයින් මේ ලොකයේ හැම කාන්තාවක්ම සංවරව තම ඇඳුම් පැළදුම් සකස්කර ගැනීමට උනන්දුවන්නේ නම් කාන්තාවන්ගේ ආරක්ෂාව තර වන අතර, අතවර හා දූෂණවලින් මිදී ගැහැණු පිරිමි දෙපාර්ශවයටම අභිමානයෙන් යුතුව ජීවත්වීමට මඟ පෑදෙන්නේය.

මෙසේ හිජාබ් ඇදුමෙන් සැරසී යන කාන්තාවන් සැළකිය යුතු තවත් වැදගත් කරුණක් ඇත. තමන් හිජාබය ඇදගෙන සුරක්ෂිතව ගමන් කරන බව පැවසුවත් සුවඳ විලවුන් හා තොල් නිය ආදියද ඇහිබැම්ද වර්ණවත් කරමින් යකඩ ඉදිරියෙන් කාන්දම් තබන්නාසේ සැරිසැරුවොත් හිජාබයේ අරමුණද සුනුවිසුනුවී යන්නේය. හිජාබය අඳින කාන්තාවට තම මුහුණ හා මැණික් කටුවෙන් පහල අත්දෙක පෙන්විය හැක. එහෙත් පිරිමින් ආකර්ශණය කරගන්නා දේවල්වලින් වැළකිය යුතුය. ඒ ගැන අල්-කුර්ආනය කරන ප්‍රකාශය කුමක්දැයි බලමු.

—විශ්වාසවන්ත කාන්තාවන්ටත් මෙසේ කියන්න. ඔවුන් තම බැල්ම පහත් කරගත යුතුය. ඔවුන්ගේ රහසඟ (විලි)ද වසාගත යුතුය. පිටත පෙනෙන අංග හැර˜ (තමා සතු අනෙක් රූපාලංකාරයන් කිසිවක් නොපෙන්විය යුතුය) (අල්-කුර්ආන් 24:31).

හිජාබයට විරුද්ධත්වය දක්වන්නන් තවත් බොරු හේතුවක් දක්වමින්, වැඩ කරන කාන්තාවන්ට හිජාබය මහත් හිරිහැරයක් බව කියති. මොවුන් කියන ආකාරයට වැඩකරන කාන්තාවන්ට හිජාබය හිරිහැරයක් නම් ඉස්ලාමීය රාජ්‍යයන්හි කාන්තාවන් වැඩකරන්නේ කෙසේද? අපේ රටේ පවා බොහා් කාන්තාවන් වෙළඳීයන්, කම්කරුවන්, ගුරුවරියන්, ප්‍රචාරක වරියන්, ලේඛිකාවන්, පාලිකාවන්, වෛද්‍යවරියන් හා හෙදියන් වශයෙන්්ද තවත් විවිධ සේවාවන් හා වැඩවල යෙදෙන්නෝය. මොවුන් වැඩ කරන්නේ කෙසේද?

ක්‍රිස්තියානි කාන්තාවන් කන්‍යා සොයුරියන් නමින් ජීවිත කාලය තුලම හිජාබය ඇඳගෙන සෑම වැඩක්ම (සේවාවන්හිම) යෙදෙන්නෝය. මේ හිජාබය ඔවුන්ට පහසු වන්නේ කෙසේද? වසර 1400 කට පෙර නබි(සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා හා මිත්‍රවරුන් සහභාගිවූ බොහෝ සටන්වලදී තුවාල ලැබූ සෙබලූන්ට ප්‍රථමාධාර හා ප්‍රතිකාර ලබාදීම සදහා එතුමාගේ භාර්යාවන් හා මිත්‍රවරුන්ගේ භාර්යාවන් සම්පූර්ණ හිජාබය ඇඳගෙන හෙදියන් වශයෙන් සේවයේ යෙදුන බව මෙහිදී විශේෂයෙන් මතක් කළ යුතුව ඇත.
වැසි කාලයට වැස්ස තදින් වසින විට තෙමීමෙන් නොයෙක් ලෙඩ රෝගවලට මුහුණ දීමෙන් ආරක්ෂාවීම සදහා අතේ කොතරම් බරට බඩු තිබුනත් කුඩයක් ඉහලාගෙන හැම දුෂ්කරතාවක්ම විඳ දරාගෙන තමා වැස්සෙන් ආරක්ෂා කරගන්න දරන උත්සාහය මෙන් හිජාබයත් බොහෝ පිරිමින්ගේ ඇස්වලින් තම අඟ පසඟ (නොපෙනී) වසාගෙන, භයානක රෝගයක්වූ දූෂණය හා අපචාරවලින් අපව ආරක්ෂා කරගන්නා පලිහක් ලෙස සළකා එය අපේ ජීවිතයට ළංකර ගන්නේ නම් සමාජයේ සදාචාරාත්මක පැවැත්මට මඟ පෑදෙන්නේය.

ලිංගික අපචාර හා බාල අපචාර පිළිබඳව කොතරම් යෝජනා හා අණපනත් පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කළත් දිනපතා ඒවා වර්ධනය වීමක් හැර මර්ධනයක් හෝ අඩුවීමක් හෝ පෙනෙන්න නැත. කාන්තාවන් ඉස්ලාමය හඳුන්වා දෙන මෙම හිජාබය ඇඳ ගැනීමට පෙරට එන්නේ නම් මෙවැනි පිළිකුල් සහගත තත්ත්වයෙන් සම්පූර්ණයෙන් මිදීමට හැකිවන්නේය. අපරාධ ගැන බියෙන් තොරව කාන්තාවන්ට නිදහසේ තම වැඩ කටයුතු සඳහා නිවසින් පිටවිය හැකිය.

මොහොමඩ් අකීල් ප්‍රනාන්දුගේ පුනරාගමනය

මහා කාරුණික පරම දයාබර අල්ලාහුතආලාගේ නාමයෙන් ආරම්භ කරමි.

සකල ලෝකය තුල පවත්නා පරම සත්‍ය මාර්ගය තුළට අවතීර්ණ වීමට ලත් භාග්‍ය මුල්වු සතුටු සිතින් මෙය සටහන් තබමි. බෞද්ධ පවුල් පසුබිමක පවුලේ සතරක් වු දරුවන්ගෙන් බාලම දරුවා ලෙස උපන් මා අකිල් ලෙස හදුන්වා දෙන්නම් ඔබට

කුඩා කල සිටම යම් දෙයක් විමර්ශනයෙන් හදුනාගැන්මට බාරගැනිමට මා තුළ වු කැමැත්ත හේතුවෙන් ඉස්ලාම් ධර්මය මුස්ලිම්වරුන් පිළිබදව මා තුල නිතර පැවතියේ කුකුසකි. පියාගේ රැකියාව හේතුවෙන් අගනුවර කොළඹ ආශ්‍රිතව ජීවත් වීමට සිදුවිමෙන් පාසල් අවධිය තුලත් ජන සමාජය තුලත් විවිධ ජාතීන් විවිධ ආගම් අදහන ජනකොටස් සමග සම්බන්ධවිමේ භාග්‍ය ලදිමි. අන් ජනකොටස් හා සන්සන්ධනයේදී සාමුහික ජිවන රටාව ඇසට ලක්නොවන දෙවිකෙනෙකුන් (අරූප) වන්දනාව ආදී ‍කැපී පෙනෙන වෙනස්කම් පිළිබදව මා තුළ පැවතියේ දැඩි කුකුසකි. කෙසේ වෙතත් බෞද්ධයන් ලෙස අරටු බැසගත් පවුල් පසුබිමක ජීවත්වීම නිසාත් දකින්නට අසන්නට සමා‍ජයෙන් මතුපිටින් ලැබු‍ දේ මුල්කොට වැරදි අර්ථකථන සමග නිමා නොවු සිතුවිලි වලින් ඉස්ලාමය පිළිබද වු සිතුවිල්ල යටපත්වී පැවතීය. අදාල කාලය තුල මාගේ හොදම මිත්‍රයන් ලෙස ලගින් ඇසුරු කල අරූස් විරෝන් ආදී මිතුරන් අදටත් සතුටු සිතින් සිහිපත් කරමි.

පියාගේ රැකියාවත් අපගේ අධ්‍යාපන කටයුතුත් අවසානයේ කොළඹ සිට පානදු‍ර බලා අ‍පගේ වාසස්ථාන හුවමාරු කොට නාගරික බවින් මිදුනු අර්ධ නාගරික පරිසරයක ජීවත්විමට පැමිණියෙමු. වර්ෂ 2006 දෙසැම්බර් මස මාගේ සිතතුල පෙර කිසිසේත් තැන්පත්ව නොතිබු අයුරින් විදේශ රැකියාවක් සදහා පිටත්විමේ අවස්ථාව වටපිටාව නිර්මාණය විය. ඒ අනුව එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යයේ ප්‍රාග්ධන නුවර වු අබුඩාබි බලා මා පිටත් වුයේ නැවුම් හැගුම් රැසකින් යුතුවය. පලමු දින ගනනාවම දරාගත නොහැකි හැගුම් පාලුවත් අසහනකාරි බවත් සිත තුල වෙලා ගති. දසතින් පෙනෙන ගොඩනැගිලි පරිසරයෙන් මිදි දසතින් පෙනෙන කාන්තාර පසුබිමක මාගේ රැකියා ස්ථානය පිහිටිය. සියලු සැප පහසකම් මධ්‍යයේ දසතින් නොසෙල්වී නැගී සිටියේ වැලිකතරයි.

ඉස්ලාමය ගරු කොට ජීවත් වන බහුතරය මුස්ලිම්වරුන්ගේ සෑදුනු රටක් වන එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය තුල මාගේ රැකියා‍ ස්ථානයේත් ස්වභාවය එයම විය. මුස්ලිම්වරුන් සදහා වන්දනාමාන කිරිමට නිමවු විශාල පූජනීය ස්ථානයන්ද ආසන්නයේ තනා තිබිනි. මා රක්ෂා කල අදාල ආයතනයේ ආහාර පාන භාරව සිටි සමාගමේ කාර්යාලයේ කටයුතු ඉතා කාර්ය බහුල විය. ශ්‍රී ලාංකිකයින් මෙන්ම ඉන්දියානු නේපාල් ආදී ජාතින්ගෙන් සැදුම්ලත් අප කාර්ය මණ්ඩලයට අමතර විශාල අරාබි ජාතීන් පිරිසක් මෙන්ම පිලිපීන් ජාතීයත් සුලු ප්‍රමාණයක්ද රැකියා කළහ. උදෑසන 6 ත් සවස 2ත් මාගේ රාජකාරී කාලය විය. අමතර රාජකාරි පැවති වෙලාවත් හැරුනු කොට සෙනසුරාදා සිට බ්‍රහස්පතින්දා දක්වා රාජකාරි කලයුතු වු අතර සිකුරාදා දිනය උදෑසන 6ත් දහවල් 12ත් රාජකාරි කටයුතු සිදුවිය. දිනකට පස්වතාවක ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර මගින් විකාශනය වු අල්ලාහු අක්බර් අෂ්හදු අල්ලාඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ් ආදී වශයෙන් වු නැමදුම් මුලු මහත් කාන්තාරය පුරාම විසිර යයි.

දිනකට 5 වතාවක් ආයතනය තුල සේවය කල මුස්ලිම් ජාතිකයන් අදාල කාලයන් හිදී එක්ව පල්ලිය වෙත ගොස් නැමදුම් කර පැමිණෙයි. රාමසාන් කාලය මා වඩාත් සිත් ගත් කාලය විය. සුවිශේෂ වු කැප කිරිමකින් සදා බැතිබරව රාමසාන් මාසය ඉතාමත් ගෞරව සම්ප්‍රයුක්තව අල්ලාහ් නැමදීමේ යෙදුනු බැතිමතුන්ට සංග්‍රහ සත්කාරයද මා හට සතුට ගෙන දෙන්නක් විය.

කාලය ගතවෙමින් පවතින අතර අධික රස්නය පිරි ඇතැම් දිනක රාත්‍රී කාලයේ එළිමහනේ ඇවිද පැමිනිමට මා ප්‍රිය කළෙමි. එසේ වු දින කිහිපයකදීම මාගේ ඇසට හමුවු අයෙකි අවු: 25 ක් පමණ ශ්‍රී ලාංකිකයෙකුද වු ඔහු රාත්‍රී අවසාන නැමදුම සිදුකර පැමින එලිමහන් අසුනකට වි අහස දෙස බලාගෙන නිතර කල්පනා බරව හුදකලාව සිටිනු මා නෙත ගැටි ඇත.  නමින් සානාස් වු එම සොදුරු තරුණයා පසුකොට යන විට සිනාසී කතා කොට යෑම පුරුද්දක් වු අතර අවසන නතරව කතාකරන්නට තරම් අප අතර මිතු දහම් ඇති විය. මා විසින් අසන ලද ප්‍රශ්නය මට අදටත් මතකය.

මොනවද ඔච්චර අහස දිහා බලාගෙන හොයන්නේ? පිළිතුර වුයේ නැහැ මම මේ අහසෙ මොකුත් හොයනවා නෙවෙයි මේ ලෝකෙ කොච්චර විශාලද මේ විශාල ලෝකෙ අල්ලාහ් ගේ නිර්මාන කොච්චර පුදුමද කියලයි.

එතනින් ආරම්භවු කතාව කොපමණ දුරදිග ගියාද? මෙය කියවන ඔබත් බෞද්ධයො විදියට ඒක ගැන තර්ක කරන්න අපි කොච්චර කැමතිද කියල දවස් ගනන් අපි කථා කලා මගේ හිතේ ඉස්ලාමයට විරුද්ධව තිබුනු සියලු ප්‍රතිවිරෝධය මා ලෝභ නැතිව මුදා හැරිය. ඇතැම් විට ඇස් රතු උණත් පුදුමයකට වගේ අපි තරහ වුනේ නෑ. ඔබ කතා බහ අතරෙ මගේ හිතේ තිබුන බොහෝ කරුණු සත්‍ය නෑ. නිවැරදි නෑ කියන එක මගේම යටිහිත කියුවා ඒ අතරේ දිනක් සානාස් මට ලොකු පාර්සලයක් ගෙනත් අතට දුන්නා. (මාස 2කට පමණ පසු) කිලෝ 10 විතර බර ඒ පාර්සලේ අතට අරගෙන මම මුණ දිහා බැලුවම දිග ඇරල බලන්න කියුවා. ඒ තුල තිබුනෙ කොළ පාට කවර වලින් යුතු පොත් 6 ක්. ඒ එක් පොතේ රත්තරන් පාටින් මුද්‍රණය කොට තිබුන ඉදිරි පස අල් කුර්ආන් අර්ථ විවරණය යනුවෙන්

එහි ඉදිරි පිටක මෙසේ සදහන් ‍විය.

සැබවින්ම (මෙම අල් කුර්ආනය ) සද්ධර්ම මාර්ග කරා (සමාජයට) මග පෙන්වයි.

මෙවැනි කරුනු සළකා බැලිමේදි අල් කුර්ආනය අධ්‍යනය කිරිමද එය අනෙක් අයට ඉගැන්විමද මහගු සත් ක්‍රියාවන් ලෙස සැලකේ. මුහම්මද්(සල්ලල්ලාහු අලෙයිවසල්ලම්) තුමානේ මෙසේ පැවසුහ. අල්කුර්ආනය තමා අධ්‍යනය කර අන් අයටද එය උගන්වන තැනැත්තා ඔබ අතරින් විශිෂ්ඨතම තැනැත්තෙකි.

ඉතින් ප්‍රිය සහෝදරය මෙතැනින් ඉදිරියට එම අති උතුම් වු අල් කුර්ආනයෙහි අන්තර්ගත වු දෑ මා ඔබට පවසන්නට නොයම්. ඉහත වැකියත් සමග අදුරු වළාවන්ගෙන් වැසි තිබු සදක් මෙන් මාගේ මනසද එම අති උතුම් ග්‍රන්ථය පරිශිලනයට නැඹුරු විය. සත්මාර්ගයට පැමිණෙන්නේ යමෙක්ද අල්ලාහ් විසින් ඔවුනට සියලු මාර්ග ඒ සදහා විවෘත කොට දෙයි. මහත් කාලයක් වැයකොට අල්කුර්ආනය මෙන්ම අනෙකුත් පරිශිලන ග්‍රන්ථ පරිශිලනයෙන් දැහැම් ඇත්තන්ගෙන් දැනුම ලබා ගෙන එම අති උතුම් ඉස්ලාමය වැලද ගැනිමට මා තීරණය කරන ලදි.

පිටස්තරින් පෙනෙන දෑ මත නොව අති උතුම් වු අල්කුර්ආනය පරිශිලනයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ යටතට මගේ ජීවිතය පත්කරන්නටත් මුහම්ම්ද් (සල්) තුමාගේ මාර්ගය ගන්නටත් මවිසින් දැඩිව තීරනය කරන ලදි. හදපත්ලෙන්ම ගනු ලැබු එම තීරණය ශ්‍රී ලාංකිකයකු ලෙස කිසිදු ලාභ ප්‍රයෝජනයකට යටත් නොවී ඉෂ්ඨ කිරිමට ලංකාවට වාර්ෂික නිවාඩු සදහා පැමිණි මා තීරනය කරන ලදි.

අල්ලාහ්තආලාගේ මග පෙන්විමක් මහා කාරුනික භාවවත් මුල්කොට එම සියලු කරුනු ලංකාව තුල සැබෑම සහෝදරත්වයෙන් මා හට සිදුකොට ගැනිමට උපකාර කල අන්වර් සහෝදරයා (දාවාහ් කෝනර්) රාජා සහෝදරයා ඇතුලු සියලු දෙනාහට අල්ලාහ්තආලාගේ ආශිර්වාදය මහා කරුණාව ලැබේවායි පතමි.

අද මා ඉස්ලාම් දහම වැලද ගත් මුස්ලිම්වරයකු ලෙස ලබන ශක්තියට අල්ලාහ් හට සියලු ප්‍රශංසා හිමි වේවා ඉතින් දයාබර සහෝදරය සහෝදරිය මා ඔබට පවසන්නේ මෙතරම් දියුනු සමාජයක ලැබු දේ මුල්කොට ජීවත් නොවන්න සත්‍යය කුමක්ද යන්න වටහා ගන්නට දිරිය වන්න.

එව – බලව

අකීල්

ජගත් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවෙන් සමුගන්නා බවට 2010 මාර්තු 28 වන දින ප්‍රකාශ කළ පාකිස්තානයේ බිහි වූ දක්ෂතම හා වාර්තාගත පිතිකරුවකු වන මොහමඩ් යූසුෆ් ඉස්ලාම් දහම වැලඳ ගත් එරට ජන සමාජයේ ප්‍රමුඛ පුද්ගලයෙකි. ඔහුගේ ජීවිත කතාව පැල්පතේ සිට මාලිගය දක්වා දිවෙන එකකි.

35 හැවිරිදි යූසුෆ් ලකුණු 7,431 ක් රැස්කර ගෙන පාකිස්තානයේ වැඩිම ටෙස්ට් ලකුණු වාර්තා කළ ක්‍රීඩකයන් තිදෙනාගෙන් කෙනෙකු බවට පත්වෙමින් සාර්ථකත්වයේ උත්කෘෂ්ට තත්ත්වයේ ආස්වාදය ලැබුවේ ය. එහෙත් විශේෂයෙන් 2007 වසරේ සිට, ඔහුගේ වසර 12 ක කීර්තිමත් ක්‍රීඩා දිවිය මතභේදවලින් පිරුණු එකක් විය.

පාකිස්තානයේ සංස්කෘතික අගනගරය හා වඩාත් ම නිදහස් නගරය වන ලාහෝරයේ මුඩුක්කුවක දුප්පත් ක්‍රිස්තියානි පවුලකට දාව උපන් මොහමඩ් යූසුෆ් මුලින් ම ටේලර් සාප්පුවක ආධුනිකයෙකු ලෙසින් බඳවා ගනු ලැබිණි. පවුල නඩත්තු කිරීම සඳහා එම ශිල්පය උගන්වනු ලැබූ යූසුෆ් ප්‍රාදේශීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායමක් විසින් බඳවා ගැනීම ඔහුගේ වාසනාවට සිදුවූවකි. එතැන් පටන් ඔහු ආපසු හැරී බැලුවේ ම නැත.

සාර්ථක දේශීය ක්‍රිකට් තරග වාරයකින් පසුව ඔහු ජාතික කණ්ඩායමට ඇතුළත් කර ගැනිණි. 1998 වසරේ ඩර්බන්හි පැවැති සිය මංගල ටෙස්ට් තරගයේ දී යූසුෆ් ලබා ගත්තේ ඉතාමත් අඩු ලකුණු ප්‍රමාණයක් වූව ද ඔහු ක්‍රමක්‍රමයෙන් ජාත්‍යන්තර තලයට පිවිසීමට සමත් විය. ඉස්ලාම් ධර්මය වැළද ගෙන වසරකට පසුව, 2006 දී වාර්තාගත ලකුණු සංඛ්‍යාවක් ලබා ගැනීමට තමාට හැකි වූයේ තමාගේ භක්තියේ වෙනස නිසා බව යූසුෆ් තරයේ විශ්වාස කළේ ය.

ඒ කැලැන්ඩර වසරේ දී ඔහු ලකුණු 1,788ක් ලබා ගත්තේ 1976 වසරේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් දූපත්හි විවියන් රිච්ඩ්ස්ගේ ලකුණු 1,710 අභිබවා යමිණි. මේ නව ලෝක වාර්තාව නිසා යූසුෆ් ට 2007 වසරේ හොඳම ටෙස්ට් ක්‍රීඩකයාට හිමි සම්මානය පිරිනැමිණි.

ඔහු ශතක නවයක් ලබා ගනිමින් වසරක් තුළ වැඩිම ශතක ලබා ගැනීමේ නව වාර්තාවක් ද පිහිටුවීය. ඔහු තණතිල්ලේ පිත්තෙන් පෙළහර පෑ දක්ෂ ක්‍රීඩකයෙකු විය.

අද බොහෝ දෙනෙක් තවකෙනෙකුට යම්කිසි විපතක් කිරීමේ අභිලාශයෙන් යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර කරුවන් වෙත ගොස් හුනියම් කරති. තමන් විසින් මෙය කරන්නේ තමන්ට කළ අසාධාරණ දෙයකට පලිගැනීමට යැයි සමහරු සාධාරණීකරණය කිරීමටද වෙහෙසෙති. ඉස්ලාමය මේ කුමණ තත්වයකදී වුවද හුනියම් යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර ගුරුකම් තහනම් කර ඇත.

ඔවුහු සුලෛමාන් (නබිතුමාණන් – මුහම්මද් නබිතුමාණන්ට පෙර සිටි මානව දුතවරයෙකි) ගේ පාලන සමයෙහි (එතුමාට) විරුද්ධව ෂෛතාන් (මුස්ලිම් වරුන්ගේ සතුරන්) වරුන් සජ්ජායනය කළ දේම අනුගමනය කළහ. එනමුත් සුලෛමාන් කිසිසේත් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙකු නොවීය. ප්‍රතික්ෂෙප කරන්නන් ෂෛතාන් වරුන්ය. මිනිසුන් හට සූනියම් ඉගැන්වූයේ ඔවුන්මය.

එසේම, බබිලෝනියාවේ විසූ හාරුත් සහ මරුත් යන ස්වර්ග දූතවරු දෙදෙනාට පහල කළ දේද (ව්‍යාජ මාර්ගයෙන් ප්‍රායෝගික කිරීමට ඉගැන්වූහ) එනමුත් ඔවුන් (ස්වර්ග දූතයන්) දෙදෙන නියතව අප සෝදිසි කරුවන් ලෙස සිටින්නෙමු. (මෙය ඉගෙන ගෙන) නුඹලා ප්‍රතික්ෂෙප කරන කාෆිර් ලෙස පත් නොවන්න යැයි පවසා අවවාද කරනතෙක් කවරෙකුට හෝ මෙම හුනියම් ඉගැන්වූයේ නැත. එසේ වුවද ඔවුන් අඹුසාමියන් වෙන්කිරීමේ කාර්යය ඔවුන්ගෙන් ඉගෙන ගත්හ. නමුදු අල්ලාහ්ගේ අනුමැතියෙන් තොරව ඔවුන් කවරෙකුට හෝ කුමණ අයහපතක් වත් මෙමගින් සිදුකළ නොහැක.

තමන්ට අයහපත ගෙන දෙන සහ කිසිදු පලක් නොදෙන‍ දේ (පමණක්) ඔවුන් ඉගෙන ගත්හ. (හුනියම) මිලදී ගත් තැනැත්තන්ට අවසාන දිනයෙහි කිසිදු භාග්‍යයක් නොලැබෙන බව ඔවුන් පැහැදිලිව දැන සිටිති. ඔවුන් සිය ආත්මය පාවාදී ලබාගත් දේ නපුරකි. මෙය ඔවුන් නොදත යුතුද? යනුවෙන් අල්ලාහ් වදාරන්නේය.

ශුද්ධවූ අල්-කුර්ආනය 2. 102

හුනියම් කරන්නා කුමණ තැනක ගියද, ඔහු කිසිසේත් ජයග්‍රහණය නොලබයි. යන්වෙන් අල්ලාහ් වදාරන්නේය.

ශුද්ධවූ අල්-කුර්ආනය 20. 69

විනාශය ගෙන දෙන කරුණ හතකින් වැලකී සිටින්න යනුවෙන් නබිනායක මුහම්මද් (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසු විට එතුමාගේ අනුගාමිකයන් අල්ලාහ්ගේ දුතයාණෙනි, ඒවා මොනවාද? යනුවෙන් විමසුහ. එවිට එතුමා ඒවා නම් අල්ලාහ්ට ආදේශ තැබීම, හුනියම් කිරීම, අල්ලාහ් ගරුකර ඇති ජීවිතයක් අයුක්ති සහගතව ඝාතනය කිරීම, පොලිය පරිබෝජනය කිරීම, අනාථයන්ගේ සම්පත් (සුරා) කෑම, යුධ පිටියෙන් පලායාම සහ විශ්වාසනීය පතිවත රකින අහිංසක කාන්තාවන්ට නින්දා කිරීම යනාදීන් යනුවෙන් පැවසූ බව අබූ හුරෛරා (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඔහුට අත්වේවා) වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රයන් බුහාරි සහ මුස්ලිම් ග්‍රන්ථ

මෙහිදී අප ඉගෙන ගන්නාවූ කරුණු කිහිපයකි. එනම්

1. 1. ඉස්ලාමයට අනුව හුනියම් කිරීම තහනම්ය. එය විනාශය කරා ගෙන යන පාපයකි.

1. 2. මෙය මිනිසෙකුව ඉස්ලාමයෙන් පිටමං කරන්නාවු කරුණු වලින් එකකි. මන්දයත්, අල්ලාහ් අප නියත වශයෙන්ම සෝදිසියෙන් සිටිමු. (මෙය ඉගෙන ගෙන) නුඹලා ප්‍රතික්ෂේප කරන කාෆීර් ලෙස පත් නොවන්න යනුවෙන් පවසන්නේය. මෙය ෂෛතාන් (අල්ලාහ්ගේ විරුද්ධ කාරයා)ට කරන වන්දනා මානයකි.

1. 3. හුනියම් කරුවෙකු හමුවට යාම සහ ඔවුන් සමග කථාබහක යෙදීම සපුරා තහනම්ය.

සමහරු තමන්ගේ ආගමට අනුකූලයයි පවසමින් නිමිති, පේන බලන්නන් සහ ජ්‍යොතිසඥයන්ගේ පසුපසු යති. මෙහි ඉස්ලාමීය සංකල්පය කුමක්ද යන්න අප සොයා බලමු.

අල්ලාහ් හැර අහස් සහ පොලෝ තලයේ සිටින කිසිවෙක් සැඟවුණු දේ ගැන නොදන්නා බව (නබිවරය) ඔබ පවසන්න යනුවෙන් අල්ලාහ් පවසන්නේය.

ශුද්ධවූ අල් කුර්ආනය 27.65

මෙහිදී සියල්ල දන්නා සර්වඥ එකම දෙවිඳුන් අල්ලාහ් බව මුස්ලිම්වරුන් විසින් තරයේ පිළිගන්නාවූ කරුණකි. එම නිසා සියළු හොඳ හෝ නරක සිදුවන්නේ අල්ලාහ්ගේ අභිමතය පරිදි යන්න විශ්වාස කර ඉදිරියට හැකි පරිදි කටයුතු කරගෙන යාම මුස්ලිම් වරයෙකුගේ වගකීමයි.

කවරෙක් හෝ ‍ජ්‍යොතිශඥයෙකු වෙත ගොස් කුමණ කරුණක් ගැන හෝ විමසා සිටියේ නම්, ඔහුගේ දින හතලිහක නැමදුම් පිළිගනු නොලැබේ යනුවෙන් නබිනායක මුහම්මද් (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසූ බව සෆීයියා (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඇයට හිමිවේවා) තුමිය වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය මුස්ලිම් ග්‍රන්ථය

දිනකට පස්වතාවක් නැමදුමෙහි යෙදීම මුස්ලිම්වරයෙකුගේ අනිවාර්ය වගකීමකි. එමෙන්ම සලාතය (නැමදුම්) නොකරන්නා මුස්ලිම්වරයෙක් නොවේ යන්න මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් පවසා ඇති තවත් නබි වදනකි. යම් කෙනෙකු ජ්‍යොතිෂඥයෙකු වෙත පිළිසරණ පැතුවහොත් මෙවැනි දින හතලිහක කරණ නැමදුම් නොපිළිගන්නා තරමට එය පවකි.

කවරෙක් නිමිති බලන්නා හමුවට ගොස් ඔහු පවසන දේ සත්‍යය කළේ නම්, හෝ ඔසප් වී සිටින සිය බිරිඳ සමග සංසර්ගයේ යෙදුණේ නම්, සිය බිරිඳ සමග ගුද මාර්ගයෙහි සංසර්ගයේ යෙදුණේ නම් ඔහු නබිනායක මුහම්මද් (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන්ට පහලවූ මාර්ගයෙන් පිටමන්වේ යනුවෙන් පැවසූ බව අබූ හුරෛරා (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඔහුට අත්වේවා) වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය අබුදාවුද් ග්‍රන්ථය

ඉස්ලාමයට අනුව අල්ලාහ් විසින් පිළිගන්නාවූ එකම ජීවන මාර්ගය නම් මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් විසින් සිය ජීවිතාදර්ශයෙන් පෙන්වාදුන් මාර්ගයයි. ඉහත නබි වනනෙහි සඳහන් කරුණු මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් විසින් පිළිකුල් කරන ලද කරුණුය.

ශාස්ත්‍රඥවරු ගැන මිනිසුන් නබිනායක මුහම්මද් (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන්ගෙන් විමසූ විට එහි කිසිවක් නොවේ යනුවෙන් පවසා ඇත. එවිට මිනිසුන් ඔවුහු කියනදේ සමහර අවස්ථාවලදී සත්‍ය වන්නේ ඇයිදැයි විමසූ විට එතුමා ඒවායේ සත්‍යතාවය නම්, ජින් වරුන් (අහසෙන්) හොරෙන් ඇහුම්කන්දී  ඒවා තමන්ගේ කන්වලට යොමුකරති. ඔවුහු ඒවා සාවද්‍ය තවත් කරුණු සීයක් පමණ එක්කර (ශාස්තඥ වරුන්ගේ හමුවේ) තබති යැයි පැවසූ බව ආයිෂා (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඇයට අත්වේවා) තුමිය වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රයන් බුහාරි සහ මුස්ලිම් ග්‍රන්ථයන්

අප බොහෝ දෙනෙකු දන්නා පරිදි මෙවැනි ගුප්ත නිමිති සහ පේන කියන්නන් සමහර අවස්ථාවල ඉතා නිවැරදි කරුණු ද පවසයි. මෙයට හේතුව මෙහිදී මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් විසින් පෙන්වාදී ඇත.

ඉහත කරුණු වලට අනුව මුස්ලිම් අප හට ජ්‍යොතිෂ සහ නිමිති බලන්නන් හමුවට යාම තහනම්ය. ඔවුන් තමන් හට සැඟවුණු කරුණු පිළිබඳව යම් ඥාණයක් තිබෙන බව තර්ක කරති. නමුත් ඔවුන් පසුපස යාමේ අවසානය විනාශයයි.

ඔවුන් එක් සත්‍ය කරුණක් දැනගෙන ඒ සමග සාවද්‍ය කරුණු සියයක් එක් කරති.

අත්රේඛා බැලීම, යම් යම් දේ ලියා දියකර පානය කිරීම සහ ලග්න බැලීම යනාදී සියල්ල මෙම නිමිති සහ තාරකා ශාස්ත්‍ර විෂයයට ඇතුලත්ය.

ජීවිතයට එන උපද්‍රව සහ යම් යම් දේවල් හරියාකාරව ඉටු කර ගැනීමට මිනිසුන් විවිධාකාරවූ ක්‍රම මගින් යත්ත දරති. නිදසුනක් ලෙස සමහරු අපල උපද්‍රව වලින් බේරීමට අලි කෙඳි වලින් මුදු තනා පලඳිති. සමහරු යම් යම් දේ ජීවම් කර පලඳිති. මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමාණන්ගේ කාලයේ සමාජයේද මෙවැනි දුර්මත පැවතිණි. විශේෂයෙන් එකල දාදු කැට පැලඳීමකින් යහපත් ඵල විපාක ගත හැකි බව ඔවුන් තරයේ විශ්වාස කරන ලදී. මේ සම්බන්ධව ඉස්ලාමීය මතය අප දැන් විමසා බලමු.

(ඕ නබිවරය) ඔබ (ඔවුන්ගෙන්) විමසන්න. අල්ලාහ් හැර නුඹලා (ප්‍රාර්ථනා කර) අඬගසන දෙවිවරුන් ගැන නුඹලා කුමක් සිතන්නහුද? අල්ලාහ් මට කිසියම් අයහපතක් කිරීමට අදහස් කළේ නම්, අල්ලාහ් හැර නුඹලා (ප්‍රාර්ථනා කර) අඬ ගසන අන් දෙවිවරුන්ට එම අයහපත (ම‍ගෙන්) ඉවත් කළ හැකිද? නොඑසේ නම්, අල්ලාහ් මට භාග්‍යයක් පිරිනැමීමට අදහස් කළේ නම්, උන්වහන්සේගේ එම භාග්‍යය වලක්වාලීමට එම දෙවිවරුන්ට හැකිද? ඔබ (ඔවුන්ට) පවසන්න. මට අල්ලාහ්ම ප්‍රමාණවත් වේ. ස්ථිර විශ්වාස වන්තයන් උන්වහන්සේ කෙරෙහිම විශ්වාසය තබති. යැයි අල්ලාහ් වදාරයි.

ශුද්ධවූ අල් කුර්ආනය 39. 38

කව‍රෙක් දාදුකැට පලඳින්නේද, ඔහුට අල්ලාහ් පරිපූර්ණ භාවය ලබා නොදෙයි. යනුවෙන්ද, තවත් වදනක කවරෙක් දාදු කැට පලඳින්නේද, ඔහු (අල්ලාහ්ට) ආදේශ කලේය යනුවෙන්ද මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසූ බව උක්බා බින් අමීර් (ඔහුට අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය හිමිවේවා) වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය අහමද් ග්‍රන්ථය

මෙහිදී අල්ලාහ්ට ආදේශ කළේය යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ දෙවිඳුන් වන අල්ලාහ්ට පමණක් කළ හැකි යම් යම්දේවල් පිළිබඳව අප වෙනත් දේවල් මගින් කර ගැනීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ නම් එමගින් අප ඒ දෙය දෙවිඳුන් වන අල්ලාහ්ට සමාන කිරීමයි. මෙයට අරාබි බසින් ශිර්ක් යනුවෙන් හඳුන්වන අතර, දෙවිඳුන්ට එරෙහිව කරන ලොකුම පව මෙයයි.

කවරෙක් කිසියම් දෙයක් එල්ලාගෙන සිටින්නේද,  ඔහු (අල්ලාහ්ගේ උපකාරයෙන් තොරව) ඒ මගටම වගකීමෙන් හරිනු ලැබේ යැයි මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසූ බව අබ්දුල්ලාහ් බින් හකීම් (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඔහුට හිමිවේවා) වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය තිර්මිදි ග්‍රන්ථය

මෙහිදී මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමාණන් අදහස් කරන්නේ කවරෙක් හෝ යම් දෙයක් පැලඳීමෙන් හෝ වෙනයම් ක්‍රියාවක් මගින් තම ජීවිතයේ අල්ලාහ් විසින් තබා තිබෙන දෛවය වෙනස් කිරීමට උත්සාහ දරන්නේ නම් ඉන් අනතුරුව සියල්ල ඒ මගින්ම තීරණය (විනාශ) වීමට ඉඩ හරින බවයි.

මැතිරීම, දාදුකැට පැලඳීම සහ (එකල අඹුසැමියන් අතර ප්‍රේමය වැඩි කිරීමේ චේතනාවෙන් කළ) කොට්ට මන්ත්‍රය කිරීම යනාදිය ශිර්ක් (අල්ලාහ්ට ආදේශ) කිරීමකි යැයි මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසූ බව අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ඌද් (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඔහුට හිමිවේවා) වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය අහමද් ග්‍රන්ථය

යම් පුද්ගලයෙක් දාදුකැටයකට හෝ වෙනයම් දෙයකට ඵල විපාක ඇති කිරීමේ ශක්තිය තිබේ යන චේතනාවෙන් එය පලඳින්නේ නම්, ඔහු මහා ශිර්ක් (අල්ලාහ්ට පමණක් කළ හැකිදේ අන්දෙයකට සමාන කිරීම) කළ අයකුසේ සැලකේ. ඒ මන්දයත්, ඔහු අල්ලාහ් හැර අන්දෙයකට මෙවන් ශක්තියක් ඇති බව විශ්වාස කළේය. නමුත්, ඔහු එය ඵල විපාක ලබා දීමට ‍හේතුවක් වශයෙන් පමණක් විශ්වාස කළේ නම්, ඔහු සුළු ශිර්ක් කළ අයෙකුසේ සලකනු ලැබේ.

විශ්වය මවා එහි ඇති සියල්ල පාලනය කරන්නාවූ දෙවිඳුන් වන සර්වබලධාරී අල්ලාහ් විසින් අපහට දෙවා වදාල මෙම ජීවිතය අතීශයින් භාග්‍යයක් වුවද ජීවිතය යනු ඉතා භාරදූර වගකීමකි. එයට හේතුව නම් ඉස්ලාමය පවසන පරිදි මෙම ජීවිතය අපට දෙවිඳුන් විසින් ලබා දී ඇති තාවකාලික පරීක්ෂණයකි. සත්‍ය වශයෙන්ම අපගේ මෙලොව ජීවිතය යනු ඉතා කෙටි කාලයකි. එමෙන්ම එම කාලය කෙදිනක අවසන් වනවාදැයි අප කිසිවෙකු  හෝ නොදනී. එම නිසා අපගේ ජීවිතයේ කාලය යනු ඉතාමත් වැදගත් සාධකයකි. එමනිසා කාලය ගැන අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසූ වදන් සහ කළ ක්‍රියාවන් කිහිපයක් පහත දැක්වේ.

(දෙවිඳුන්ගේ) භාග්‍යයන් දෙකක් ගැන මිනිසුන් අධිකව නොසැලකිලිමත්ව සිටිති. ඒවා නම් නිරෝගීතාවය සහ විවේකයයි යනුවෙන් මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් ප්‍රකාශ කළ බව ඉබ්නු අබ්බාස් (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඔහුට අත්වේවා) විසින් වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය බුහාරි ග්‍රන්ථය

අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් වන මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් (ඉස්ලාමීය කැලැන්ඩරයෙහි) රමදාන් මාසයේ (මෙම මාසය මුස්ලිම්වරු සිය උපවාස ශීලය ඉටුකරන මාසයයි) අවසන් දින දහය පැමිණෙන විට රාත්‍රී කාලයෙහි අවදිව සිට උනන්දුවෙන් සහ නිර්භීත භාවයෙන් (නැමදුමෙහි යෙදෙමින්) එම රාත්‍රීන් යහකම් මගින් ප්‍රාණවත් කරන්නේය. එසේම තම පවුලේ ඥාතීන්ද අවදි කරන්නේය යනුවෙන් ආයිෂා (ඇයට අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය හිමිවේවා) තුමිය වාර්තා කරන්නීය.

මූලාශ්‍රය බුහාරි සහ මුස්ලිම් ග්‍රන්ථ

විනිශ්චය දිනයෙහිදී මිනිසාගෙන් තම ජීවිතය කෙලෙස ගත කළේද? තම තරුණ විය කෙලෙස ගත කළේද? තම සම්පත් කෙලෙස උපයා ගත්තේද? එය කෙලෙස වියදම් කළේද? තම දැනුමේ ඥාණයෙන් කුමණ ක්‍රියාවන් ඉටු කළේද? යන කරුණු පහක් ගැන ප්‍රශ්ණ කරන තෙක් ඔහුගේ පාද තමන්ගේ ස්වාමියාගේ සිට ඉවත් නොවන්නේය යැයි මුහම්මද් නබි (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසු බව ඉබ්නු මස්ඌද් (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඔහුට අත්වේවා) වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය තිර්මිදි ග්‍රන්ථය

කවරෙක් (මංකොල්ල කරුවන් කෙරෙහි) බියට පත්වන්නේද, ඔහු පෙරයාමයෙහි ගමන ආරම්භ කරත්වා. කවරෙක් පෙරයාමයෙහි ගමන ආරම්භ කරන්නේද, ඔහු සිය (ගමනෙහි) ඉලක්කය දකිනු ඇත. දැනගන්න සැබවින්ම අල්ලාහ්ගේ සම්පත වටිනාකම් සහිතය. දැනගන්න අල්ලාහ්ගේ සම්පත ස්වර්ගයෙකි. යනුවෙන් නබිනායක මුහම්මද් (එතුමන්ට අල්ලාහ්ගේ ක්ෂාන්තිය සහ සමාදානය අත්වේවා) තුමාණන් පැවසු බව අබුහුරෛරා (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඔහුට අත්වේවා) වාර්තා කර ඇත.

මූලාශ්‍රය තිර්මිදි ග්‍රන්ථය

මෙම නබිවදන් මගින් අපට පෙන්වාදෙන පලමුවන කාරණය නම් කාලය ඉතා ඵලදායිව කලමනාකරණය කිරීමේ වැදගත් කමයි. ජීවිතයේ සෑම කටයුත්තක් කරන විටම අවදියෙන් දෙවිඳුන් ප්‍රසන්න වන ආකාරයට අප ගෙන යාමයි.

දෙවැනි කාරණය නම් මිනිසා තමන් විසින් මෙලොව ගත කරන්නා වූ කාලය ගැන ලොව අවසානයේ දෙවිඳුන් අභියස විනිශ්චය දිනයෙහිදී දෙවිඳුන්ට වගකිව යුතු වීමයි.

තුන්වන කාරණය නම් බොහෝ අය නිකරුණේ කාලය ගත කරති. ඔවුන් අපගේ මේ ජීවිතය ගැන නොසැලකිල්ලෙන් සහ වගකීමෙන් තොරව කටයුතු කරති.

ඉස්ලාම් යන වචනය සිංහල බසින් අර්ථ ගැන්වු කල පාරමිතාව සහ සහජීවනය ලෙස සාරාංශගත කල හැක. ජීවිතයේත් ආධ්‍යාත්මය සියලුම අං‍ගෝපාංග අඩංගු වන තරමට දිගින් සහ පළලෙන් අසීමිත අයුරින් පුළුල් ක්‍රමයක් එය තුල අඩංගුය. සංතුෂ්ටියත් සොම්නසත් කරා මිනිසාව යොමු කරන සියලුම මාර්ග එය හඳුනයි. සමාජිය හෝ වේවා පුද්ගලික හෝ වේවා මිනිසා විසින් මුහුණ දෙන ලද සියලුම පීඩන හා ගැටලු වලට එමගින් විසඳුම් සැපයෙන අතර ඒවා ඕනෑම කෙ‍නකුට අවබෝධ කර ගත හැකි අන්දමට ඉතා සරලව ඉදිරිපත් කරයි. සෑම පුද්ගලයකුගේම සියලු පැති සංවර්ධනය කිරිමට මාන බලන හෙයින් මානව පැවැත්මට අදාල සියලුම යථාර්ථයන් එහි අන්තර්ගතය.

මිනිසා පිළිබඳ එහි දර්ශනය තුලට නූතන සබඳතාවයන්ට හෝ දූෂිත ප්‍රඥාප්තීන්ට අවසර නොදෙයි. මිනිසාට දෙවිඳුන්ගේ ස්ථානයද ලබා නො‍දෙයි. මන්ද එසේ කිරීමෙන් ඔහුගේ මාන්‍නයටත් ආත්මාභිමානයටත් උඩගුකමටත් තමන් මතම රැඳී සිටින තත්වයට, මායාවක් වෙතට තල්ලු කරනු ඇත. එසේ නැත්නම් ‍ස්වභාවයේත් භෞතිකත්වයේත් කෲරකම් අභියස කිසිත් කර කියා ගත නොහැකි අබල දුබල වහලෙක් හා අනුන්ට කරදරයක් බවට විස්තර විය හැක‍. මිනිසා සතු විශිෂ්ඨ හා අද්විතීය ස්වභාවය පැහැදිලි කරන ඉස්ලාම් ඔහුටම ආවේනික වු උත්තරීතර අරමුණක් වෙනුවෙන් ඔහු මවනු ලැබ ඇති බවට අවධාරනය කරයි. එමෙන්ම ඉස්ලාමීය දෘෂ්ඨියට අනුව මරණය සමගින් මිනිසාගේ පුද්ගලිකත්වයේ පැවැත්ම අහෝසි නොවන්නේය. එය දිගටම සදාකල් පවතින්නේය. ලෞකික සහ ලෝකෝත්තර යන ද්වය නොබෙදී පවතින සංයුතියක් වේ. ශරීරය සහ ආත්මය අර්ථ විරහිත ධාතු ලෙසට විසිර නොයයි. මේ පදනම මත ඉස්ලාම් දෙලොව ගැනම පැහැදිලි ලෙස විස්තර ‍කරයි. සදාකාලික බවට මිනිසා පුහුණු කිරීමට අමතරව මෙලොවදී එහි පොදු ප්‍රඥාප්තීන්ට මග පෙන්වන ප්‍රතිපත්තීන්ද මිනිසාගේ නිර්මාණය තුලම සහ‍ජයෙන්ම පිහිටි උත්තරීතර ඉරණමද සොයා බලයි.

සදාතනික භාවය මගින් වෙනස් නොවන වෙනස් කල නොහැකි විශ්ව රීතීන් ද ඉගැන්වේ.  මේවා අත්යන්ත සංතුෂ්‍ටිය පිළිබද සිය චින්තනයට හා දියුණුව කරා ගෙන යන බලවේගයට අදාල ධර්මතාවන් විශ්වාසය නියෝග හා අණපනත් ලෙස ඉස්ලාම් සලකයි. සමාජ අවශ්‍යතාවයන්හිදී දිව්‍යමය නීතිරීති විග්‍රහ කිරීමට මෙන්ම සිතීමටත් සම්පුර්ණ නිදහස මිනිසාට ලබා දෙයි. මේ අවිනිශ්චිත ලොව ජීවිතයේ සිදුවන ඕනෑම වෙනස්කම් හෝ සිදුවීම් වලදී ප්‍රබල අඩිතාලම ලෙස පවතින පරම සත්‍යය සපයන මුලික ප්‍රතිපත්ති වෙතට නිරායාසයෙන්ම යොමු කරයි.

මිනිසා සතුව ඇති විශේෂ ලක්ෂණ කිහිපයකි. භෞතික ලෝකය සමග ඔහු සම්බන්ධ කරන්නේ ඒවා මගිනි. ඔහු සතු තවත් ලක්ෂණ සම්ප්‍රදායක් මගින් පාර භෞතික දෑ සමග ඔහු සම්බන්ධ කරනු ලබන අතර ඉතා උසස් ගණනයේ අපේක්ෂාවන් හා අරමුණු ඔහු තුල ජනිත කරයි. ආත්මයත් ශරීරයත් මනසත් ඒවාටම ආවේනික ආකර්ශණයන්ගෙන් යුක්තය. මේවා එකිනෙක සුදුසු අයුරින් සැලකිල්ලට ගත යුතුය.

මනුෂ්‍ය ස්වභාවයේ සියළුම මුහුණුවර හා පැති සැලකිල්ලට ගනිමින් ඉස්ලාම් ඒකාබද්ධ වු භෞතික හා පාර භෞතික අපේක්ෂා‍වන්ගේ සංයුතිය වෙනුවෙන් අවශ්‍ය සැපයුම ලබාදෙයි. ඔහු ඉතා උසස් තලයන් වෙතටද රැගෙන යන්නේ භෞතිකත්වය තුල ඔහුගේ මුල් කපා නොහරිමිනි. එහි ජීවය එක් අන්තයක සිට තවත් අන්තයක් දක්වා දිව යන්නේ විශ්වාසය හා රෙගුලාසීන් වැනි ජීවමාන ස්නායු පද්ධතියක් තුලිනි. ඒවා මගින් මිනිසා තුල ස්වභාවයෙන්ම පිහිටි සහජත්වයන්ගේ සරලතාවය අපේක්ෂා කරනු ලබන අතර මිනිසා සතෙකුට සමාන තත්වයකට තල්ලු නොකරයි. අසීමිත නිදහස පිළිබද සිග්මන් ෆ්‍රොයිඩ් ගේ සිද්ධාන්තයද ප්‍රතික්ෂේප කරයි.

ඉස්ලාම් පාර භෞතික සංකල්පනාවන්ගේ හා එවැනි අදහස් වල වට්ටෝරුවක් නොවේ. මිනිසාගේ සමාජීය පැවැත්ම හැඩගැස්වීම සදහා පමණක් පැමිණි ධර්මතාවයක් ද නොවේ. එය පුළුල් හා අර්ථවත් ජීවන මාර්ගයකි. එය කිසි‍විටෙකත් අපේක්ෂා නොකරන ලද ඉලක්කයන් කරා අධ්‍යාපනය සමාජය හා සංස්කෘතිය හැඩ ගස්වයි. පෙරදිගටත් අපරදිගටත් එකතු විය හැකි මධ්‍යස්ථානයක් සාදා දෙන ඉස්ලාම් ඔවුන්ගේ විෂමතා සහිත භෞතික වාදයන්ට පිළිතුරු සැපයිය හැකි සිද්ධාන්තයක් ඉදිරිපත් කරයි. ඔවුන්ගේ අසාමානතාවයන් හා පරස්පරතාවයන් වෙනුවෙන් වඩාත් විශ්වීය පරිපුර්ණ හා ප්‍රබල ප්‍රතිපත්තියක් ඉන් ලබා දිය හැක.

කිසි‍ විටෙකත් ඉස්ලාම් විසින් කිසිදු භෞතික සම්පතක් හෝ ‍ලෞකික ප්‍රමෝදයක් පරම සංතුෂ්ඨිය සදහා වු පදනමක් ලෙස නොසලකයි. ඒ මගින් ඊට අදාල මුලික රීතින් මිනිසාගේ සැබෑ ස්වභාවය පිළිබද විශ්ලේෂණයක් තුලින්ම උකහා ගනු ලැ‍බේ. මේ රීතින් පදනම් කරගෙන මිනිසාගේ පුද්ගලික සමාජමය මෙන්ම අන්තර්ජාතික ජීවනය සදහා අවශ්‍ය සැලසුම ගොඩ නංවයි. ස්ථිරසාර මෙන් සියලුම පැති අන්තර්ගත කරගත් සදාරචාරමය ප්‍රමිතීන් එහි රාමුව සකසයි. නුතන ලෝකයේ පවතින භෞතිකවාදි පරමාර්ථයන්ට වඩා බොහෝ සෙයින් ඉහල අරමුණක් මනුෂ්‍යත්වය සදහා සොයා දෙයි. ඉස්ලාම් අනුව භෞතිකවාදි හා ආර්ථිකමය සීමාවන් තුල මිනිසා සිරකරගනු නොලබයි. ඔහු වෙනුවෙන් ඉතා පුළුල් හා විශාල පරාසයක් සකස් කර දෙයි. ‍එය ආචාරධර්ම ප්‍රතිපත්තීන් හා ආධ්‍යාත්මයේ වාතාවරණයකි. එහි ව්‍යවස්ථාවන් මිනිස් ස්වභාවය තුලින්ම උකහා ගත්  ඒවාය. අන්‍යෝන්‍ය සහජීවනයත් කණ්ඩායමක් වශයෙන් කටයුතු කිරීමත් ඒවා මගින් උනන්දු කරවයි. භෞතිකවාදි අපේක්‍ෂාවන්ගේ දුර්වල හා සාමාන්‍ය ආදර්ශ මගින් පුද්ගලයාට හා සමාජය වෙත පනවනු ලැබ සිටින පටු සීමාවන්ට ඔබ්බෙන් පිහිටි සහජතාවන්ගේ දියුණුව හා පරිපුර්ණත්වය වෙත ඔහු ඇදගෙන යාම සදහා මිනිසාගේ හැකියාවන්ට හා උත්සාහයන්ට මග සලසයි.

ඉස්ලාමිය ශික්ෂණය මගින් මනුෂ්‍ය ගතිගුන පිරිසිදු කර පෝෂණය කරයි. නිවැරදි හා සාධාරන පරමාර්ථ සදහා සුදානම් කරයි. එම පරමාර්ථ මගින් අපේක්ෂිත ඉලක්කයට එලඹීම සදහා ගත යුතු සෑම ඉදිරි පියවරක්ම නියම කර පැහැදිලි කරදෙනු ලැබෙයි. මිනිසාගේ ස්වභාවික ආශාවන් හා මුලික අවශ්‍යතාවයන්ගෙන් පැන නගින ඔහුගේ පෙළඹීම් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන අතර සෑම කුසලතාවයක්ම ඒවාටම අදාල ක්‍රියාකාරීත්වය පිලිවෙලින් ඉටුකිරීමට අවශ්‍ය පැහැදිලි හා ඒකාබද්ධ මාර්ගෝපදේශ ලබා නොදෙයි. එයින් වේගවත් හා අසංවිදිත ආනුභාවයත් හා පෙළඹීම් පාලනය කරනු ලබන නිසා ඉතා සුලු ආශාවක් මගින් සාමාන්‍ය බුද්ධිය ඉක්මවා යාමත් වළක්වා ගනු ලබයි. මිනිසා ඔහුගේ ආත්මයේ ස්වාමියා ලෙසත් ඉරණමේ නියමුවා ලෙසත් පත් කරනු ලබයි. අතිරික්තය පහ කරනු ලබන අතර සෑම පුද්ගලයකුටම ඔහුට හෝ ඇයට හිමි විය යුතු සාධාරණ කොටස සියල්ලන්ගේම ජයග්‍රහණයේදි වෙන් කරනු ලැබේ. මෙම ව්‍යායාම‍යේදි ශරීරයේ මනසේ හා ආත්මයේ අවශ්‍යතාවයන් නිසි අන්දමට සපුරා දෙනු ලබයි.

ඉතිහාසය තුල මෙවැනි අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනිම සඳහා පුද්ගලයෝ සහයෝගයෙන් එකමුතුව කටයුතු කරන අවස්‍ථාවන්හි එම පුද්ගලයින් හා සමාජිකයින් තමන්ගේ අනන්‍යතාවය සොයා ගත්තෝය. නිවැරදි දේ චින්තනයේත් චරිතයේත් හැසිරිමේත් බලපැවැත්විණි. මානව ජිවිතය පිළිවෙලටත් සුරක්ෂිතවත් සිදු කෙරිණි. මෙවන් ශික්ෂනයක අවශ්‍යතාවය අපගේ බුද්ධිය මගින්ද විධානය කෙරේ. මිථ්‍යාවන්ගෙන් තොර විශ්වාසයත් ප්‍රායෝගික නීති පද්ධතියක් සහ උත්තරිතර අගයන් සහිත ආගමක අවශ්‍යතාවය පිළිබඳ අවබෝධයද ලබා දෙයි. දෙවිඳන්ගෙන් මිනිසාට ලබා දුන් සහජ බුද්ධිය හා ඥානය මේවායේ අඩංගු සත්‍යය මොනවට අවබෝධ කරදෙයි.

කිසිදා මිනිසකුගෙන් ඔහුගේ ශක්ති ප්‍රමාණයට වඩා යමක් කිරිමට බලකරනු නොලැබෙයි. එහෙත් ඔහුගේ සියලුම ශක්තීන් සම්පුර්ණයෙන් යොදවා ගැනීමට අවස්ථාව සැලසි තිබේ. ඔහු තුල වු සෑම ශක්‍යතාවයක්ම පරිපුර්න ආකාරයෙන් ප්‍රකාශනය කරනු ලබයි. මෙලොව සිටින සෑම කෙනෙකුටම මතු දෙවිඳුන් අභියස දේව විනිශ්චයක් තිබෙන අතර මෙම අවසාන විනිශ්චය දිනයේදී ඒවා සැම ‍එකක්ම විනිශ්චයට භාජනය වන අතර සෑම මිනිසෙකුගේම ක්‍රියාවන් කෙබඳ වීදැයි එහිදී ඔප්පු වෙයි.

මද්‍යසාරය පානය කිරීම සම්බන්ධයෙන් බයිබල් පද වල අවවාද අඩංගුවේ (ලෙවී 10 : 9; ගණන් කථාව 6 : 3; විතීය කථාව 29 : 6; විනිශ්චයකාරයා13 : 4,7,14; 1 සාමුවෙල් 1 : 15; හිතෝපදේශ 20 : 1, 31 : 4, 6; යෙසායා 5 : 11, 22; 24 : 9; 28 : 7; 29 : 9; 56 : 12; මීකා 2 : 11; ලූක් 1 : 15).

කෙසේ වෙතත්, බියර්, මුද්‍රිකපානය හෝ මද්‍යසාරය අඩංගු බීමක් පානය කිරීම සම්බන්ධයෙන් බයිබලයේ තහනමක් තබා නැත. තවද ඇතැම්  බයිබලීය පද වල මද්‍යසාරය පානය කිරීම සම්බන්ධයෙන් සුබවාදි කරුණු ද දක්වා ඇත. දේශනාකාරයා 9 : 7 සඳහන් පරිදි “සතුටු සිතකින් මිදි යුෂ පානය කරන්න” යයි දක්වා ඇත. ගීතාවලිය 104 : 14-15 සඳහන් පරිදි “මිනිසුන්ගේ සිත් සතුටු කරන්න මුද්‍රිකපානය දෙන බව තහවුරු කරනවා.” එමෙන්ම ආමෝස් 9 : 14 අනුව තමාගේම මිදි වත්තේ මිදි යුෂ පානය කිරීම දෙවියන් වහන්සේගේ ආශීර්වාදයක් ලෙසට කරුණු දක්වා ඇත. “එන්න පැමිණ මුද්‍රිකපානය සහ කිරි ගන්න,” යනුවෙන් යෙසායා 55: 1 මගින් දිරිමත් කිරීමක්ද කර ඇත.

බයිබලයට අනුව දෙවියන් වහන්සේ කිතුනුවන් හට මද්‍යසාරය සම්බන්ධයෙන් අණ කරන්නේ බීමත් කමෙන් වැලකීමටය (එපීස 5 : 18). එමෙන්ම බයිබලය බීමත් කමත් එහි අතුරු ඵලත් හෙලා දකිනවා (හිතෝපදේශ 23 : 29-35). කිතුනුවන්ට තමන්ගේ ශරීර කිසිවකුගේ වහලකු බවට පත් කර නොගන්නා ලෙසට අණකර ඇත (1 කොරින්ති 6 : 12; 2 පේත්‍රැස් 2 : 19).

බඩේ අමාරුවට වයින්

බයිබලයේ සඳහන් පරිදි යේසුස්තුමා වතුර වයින් බවට පත්කලා. එසේම යේසුස් තුමා ඇතැම් අවස්ථාවලදී මිදි යුෂ පානය කළ බැව් සඳහන්වේ (යොහන් 2 : 1-11; මතෙව් 26 : 29). බයිබල විශාරදයන් පවසන පරිදි අලුත් ගිවිසුම් කාලයේ ජලය ඉතා පිරිසිදුව පැවතුණේ නැත. නවීන සෞඛ්‍යමය පහසුකම් නොමැතිවූ නිසා එකල ජලය නිතරම විෂබීජ වලින් බැක්ටීරියා වලින් අපිරිසිදුව පැවතුණි. මෙය අදටත් සමහර තුන්වන ලෝකයේ රටවල් සම්බන්ධයෙන් සත්‍යයකි. මේ හේතුව නිසා, මිනිසුන් නිතරම මිදි යුෂ හෝ (මුද්‍රික පානයක්) පානය කිරීමට පුරුදුව සිටියා. එසේ වුනේ ජලය මෙන් නොව මිදි යුෂ නරක්වීමේ ප්‍රවනතාවය අඩු වන බැවිනි. 1 තිමෝති 5: 23 ට අනුව පාවුල් තිමෝතිට ඔහුගේ නිතරම පවතින උදරාබාධයට හේතුව වතුර බැවින් වතුර බීමන් වැලකීමට උපදෙස් දී ඇත. ඒ වෙනුවට මුද්‍රිකපානය පාවිච්චි කිරීමට අවවාද කර ඇත. ඒ දවස් වල මිදි යුෂ පැසීම සඳහා යොමු කළත් එය අද පවතින ක්‍රමයට (අංශකයට) වඩා වෙනස් වේ. එසේ හෙයින් එය මිදි යුෂ යයි හැඳින්වීම වැරදිය. එසේම වර්තමානයේ භාවිතා වන මුද්‍රිකපානය ලෙස හැඳින්වීමද වැරදිය. නැවතත් බයිබලය ප්‍රකාශ කරන්නේ කිතුනුවන්ට බියර්, මුද්‍රිකපානය හෝ මද්‍යසාරය අඩංගු ඕනෑම පානයක් භාවිතා කිරීම තහනම් නොකර ඇති බවයි. එහෙත් කිතුනුවකු මද්‍යසාරයට ගිජු වීමෙන් සහ බීමත් කමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වැළකී සිටිය යුතුය (එපීස 5 : 18; 1 කොරින්ති 6 : 12).

මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා

කිතුණු දහම පළමු සියවස්‌ තුනේ එතරම් ව්‍යාප්ත නො වුණ ද ඒ කාලයෙහි එහි පදනම යම් ප්‍රමාණයකට වුව ද සකස්‌ විණි. ප්‍රථම පාප් ලෙස සැලකෙන ශාන්ත පීතර සහ පාවුළු සමඟ රෝමයේ වාසය කිරීම රෝමයේ පූජකවරුන්ට ප්‍රධාන තැන ලැබීමට හේතුවක්‌ ලෙස සැලකෙයි. එහෙත් එය එසේම සිදු විණි ද එසේත් නැත්නම් රෝම අධිරාජ්‍යයේ ප්‍රධාන නගරය වූ රෝමයේ විසූ පූජකවරුන්ට ප්‍රධාන තැන ලැබුණේ ද යන්න පැහැදිලි නැත. කෙසේ වෙතත් ක්‍රිස්‌තු වර්ෂ 58 වන විට (එනම් අද ක්‍රිස්‌තු වර්ෂ 58 නමින් හැඳින්වෙන වසර වන විට) රෝමයේ ක්‍රිස්‌තියානි (කතෝලික) භක්‌තිකයන් යම් ප්‍රමාණයක්‌ විසූ බව හෙළි වෙයි.

ක්‍රිස්‌තියානි හෙවත් කතෝලික ආගම යෑයි පසුව හඳුන්වනු ලැබූ ආගම මුල දී ද වැඩි වශයෙන් ප්‍රචාරය වූයේ යුදෙව් නො වන ගෝත්‍ර හා ජනතාව අතර ය. මුල් ආගම ක්‍රිස්‌තියානි ආගම යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නට ඇත. ක්‍රිස්‌තුස්‌ දෙසූ ආගම ක්‍රිස්‌තියානි නමින් හැඳින්වීම ස්‌වාභාවික ය. ඒ කතෝලික ලෙස හඳුන්වන්නට ඇත්තේ සමස්‌තය වැනි කරුණු අවධානයට ලක්‌ වීමෙන් පසුව විය හැකි ය. (අප බොහෝ විට කියා ඇති පරිදි කතෝලික යන්නෙන් සමස්‌තය යන්න ගම්‍ය වෙයි). කතෝලික ආගම තහවුරු වීමෙන් පසුව දහ සය වැනි සියවසේ දී කතෝලික පල්ලියට එරෙහි ව මාටින් ලූතර් වැන්නන් ඇරඹූ ව්‍යාපාරයෙහි අවශ්‍යතාව වූයේ නැවතත් මුල් ක්‍රිස්‌තියානි ආගමට යැම ය. එබැවින් ඔවුහු තම නව ආගම ක්‍රිස්‌තියානි ලෙස ම හැඳින්වූ හ.

මේ මුල් ක්‍රිස්‌තියානියට ආපසු යෑම යන්න තව තවත් අධ්‍යයනයට භාජන විය යුත්තකි. එක්‌ අතෙකින් ගත් කල අද යොදා ගන්නා වචන භාවිත කළ හොත් මාටින් ලූතර් වැන්නෝ මූලධර්මවාදියෝ වූ හ. බොහෝ චින්තන හා වෙනත් විප්ලව එවකට ආධිපත්‍යය දරන මතවාදයේ අනුගාමිකයන්ට හා අනුග්‍රාහකයන්ට අනුව මූලධර්මවාදී වෙයි. මාක්‌ස්‌වාදයේ ද ආපසු මාක්‌ස්‌ට (Back to Marx) ආදී ව්‍යාපාර අද ද වෙයි. එහෙත් මේ කිසිවකුට හෝ කිසි ම ව්‍යාපාරයකට හෝ ආපසු මුල් දහමට, කෘතියට යා නොහැකි ය. සෑම ඉගැන්වීමක්‌ ම විකාශයෙහි දී යම් යම් කරුණු එකතු කරගන්නා අතර වෙනත් කරුණු ඉවත් කරයි. ඒ සියල්ල නැවතත් තිබූ අයුරින් ම පවත්වාගෙන යැමට සමාජ විකාශය විසින් ඉඩ දෙනු නො ලැබෙයි. මාටින් ලූතර් වැන්නන්ට ද කිසි දිනෙක නැවතත් ක්‍රිස්‌තුස්‌ කරා යැමට නොහැකි විය.

එහෙත් ඔවුන්ට අවශ්‍ය වූයේ කුමක්‌ ද යන්න තේරුම් ගැනීමෙන් අපට මුල් ක්‍රිස්‌තියානිය කුමක්‌ ද යන්න පිළිබඳ හෝඩුවාවක්‌ ලබාගත හැකි ය. මෙහි දී අවධාරණය කළ යුත්ත නම් ඒ මුල් ක්‍රිස්‌තියානිය අප දකින්නේ ද මාටින් ලූතර් වැන්නන් ගේ ඇසින් බව ය. ක්‍රිස්‌තුස්‌ගේ ඉගැන්වීම් කතෝලික ආගම ලෙස මෙතරම් පැතිරී යැමට හේතු කවරේ ද යන්න අප ඇසූ මුල් ප්‍රශ්නයක්‌ වෙයි. එයට ඉතා පහසු පිළිතුරු තිබේ. එනම් දේශපාලන ආධිපත්‍යය යෙදවීම, කුරුස යුද්ධ (Crusades) – කඩුවේ බලය ඔස්‌සේ ආගම ප්‍රචලිත කිරීම, සමීක්‍ෂණ (Inquisitions) ආදිය වෙයි. එහෙත් මේ සාධාරණ (පොදු යන අරුතින්) හේතු නො වේ. යුරෝපයේ දී මේ ක්‍රම භාවිත වුවත් ආසියාවේ පිලිපීනයේ හැරෙන්නට මෑතක්‌ වන තුරු මේ ක්‍රමවලින් වුවත් කතෝලික හෝ වෙනත් ක්‍රිස්‌තියානි ආගමක්‌ හෝ පතුරුවා හැරීමට නොහැකි විය. අද දකුණු කොරියාවේ ද වෙනත් ආසියාතික රටවල ද මූලධර්මවාදී යෑයි කියන ක්‍රිස්‌තියානි ආගම්වලට යම් ඉඩක්‌ සැපයී ඇත්තේ කෙසේ ද යන්න ද අප සලකා බැලිය යුතු ය.

ලෝකය පුරා පැතිරී ගියේ ක්‍රිස්‌තුස්‌ගේ ඉගැන්වීම් ද එතුමාගේ නමින් ප්‍රචාරය වූ වෙනත් ඉගැන්වීම් ද යන ප්‍රශ්නය වෙයි. ක්‍රිස්‌තුස්‌ යුදෙව් ඉගැන්වීම්වලට පටහැනිව ගොස්‌ ඇති බව පැහැදිලි ය. යුදෙව්වන් ඉතා විශාල බහුතරයක්‌ එතුමාට විරුද්ධ වූයේ ද අවසානයේ දී රෝම ආණ්‌ඩුකාරයා ලවා එතුමාට මරණ දඬුවම පමුණුවනු ලැබූයේ ද එබැවිනි. එතුමා තමන් දෙවියන් වහන්සේ ගේ පුත්‍රයා බව කීවේ ය. ඒ කියමන යුදෙව්වන් කුපිත කළ බව නිසැක ය. මාටින් ලූතර් වැන්නෝ ද ඒ නිෂ්ප්‍රභ නො කරති. එහෙත් ඔවුහු මරියතුමියට කතෝලික ආගම විසින් දෙනු ලැබ ඇති තත්ත්වය ප්‍රතික්‍ෂේප කරති.

කතෝලික ආගමේ දෙවියන් වහන්සේ සංයුක්‌ත වෙති. කතෝලිකයෝ එකට එකතු වී තම සංයුක්‌ත දෙවියන් වහන්සේට පල්ලියේ දී යාඥ කරති. කතෝලික ආගමෙහි ශූද්ධ වූ ත්‍රිත්වයක්‌ (Holy Trinity) වෙයි. ඒ දෙවියන් වහන්සේ හා පීතෘ, දෙවියන් වහන්සේ හා පුත්‍රයා, ශූද්ධ වූ ආත්මය (Holy Spirit) යනුවෙනි. මේ ත්‍රිත්වය ක්‍රිස්‌තියානි ආගම් විසින් ප්‍රතික්‍ෂේප නො කෙරේ. (දෙවියන් වහන්සේ පියා ලෙස ද පුත්‍රයා ලෙස ද එක්‌ විට පෙනී සිටියි.) එසේ නම් ක්‍රිස්‌තියානි ආගම් විසින් කතෝලික ආගමේ කුමක්‌ ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරෙන්නේ ද? මා තේරුම් ගන්නා ආකාරයට ක්‍රිස්‌තියානි ආගම් විසින් ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරෙන්නේ සංයුක්‌ත හා සාමූහික දෙවියන් වහන්සේ ය හා සාධාරණ වශයෙන් ගත් කල සාමූහිකත්ව ය. ක්‍රිස්‌තියානි ආගම නැවත යන්නේ යෑයි කියන්නේ වියුක්‌ත හා කේවල දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු වෙත ය. මෙහි දී කේවල යන්නෙන් මා අදහස්‌ කරන්නේ තනි තනි ව වුවත් කොතැනක දී වුවත් යාඥ කළ හැකි දෙවියන් වහන්සේ කෙනෙකි.

එසේ නම් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ද එවැනි කේවල දෙවියන් වහන්සේ කෙනෙක්‌ ද? එසේ විය යුතු ම නැත. අප නැවතත් මතක්‌ කර ගත යුත්තේ අප මේ වියුක්‌ත කේවල දෙවියන් වහන්සේ දකින්නේ මාටින් ලූතර් වැන්නන් ගේ ඇස්‌වලින් බව ය. ඔවුන් දකින ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ, ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ම විය යුතු නො වෙයි. ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ඇත්තේ ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ රාමුවෙහි ය. මාටින් ලූතර් දකින ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ඇත්තේ මාටින් ලූතර් ගේ රාමුවෙහි ය. අප මේ දකින්නේ අපේ රාමුවෙහි ඇති දෙවියන් වහන්සේ බව ද අමතක නො කළ යුතු ය.

කෙසේ වෙතත් අප දකින දෙවියන් වහන්සේ අපේ රාමුවෙහි සංගත විය යුතු ය. අපේ උත්සාහය එලෙස සංගත දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු නිර්මාණය කිරීමටත් අපේ ප්‍රශ්නවලට සංගත පිළිතුරු ලබා ගැනීමටත් ය. මාටින් ලූතර් වැන්නන් ගේ ක්‍රිස්‌තියානි ආගම්වල මරියතුමියට ප්‍රධාන තැනක්‌ නො දීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ දෙවියන් වහන්සේ ගේ වියුක්‌ත බව වැඩි කිරීම ය. ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ පියා දෙවියන් වහන්සේ බව පිළිගැනීම මාටින් ලුතර් වැන්නන් ගේ රෙපරමාදු හෙවත් ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදී ක්‍රිස්‌තියානි ආගම්වලට ප්‍රශ්නයක්‌ නො වේ. එහෙත් මරියතුමියට ප්‍රධාන තැනක්‌ දීම හේතුවෙන් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දේවත්වයට තරමක කැළලක්‌ වන්නේ යෑයි ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීන් සිතන්නට ඇත. එහෙත් ඔවුන්ට එතුමිය සහමුලින් ම අමතක කර මිනිස්‌ ලොවට පැමිණි දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු ගැන කතා කිරිමට ද නොහැකි ය. මේ හේතුවෙන් මරියතුමිය ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ මව ලෙස පිළිගන්නා අතර එතුමියට දේවත්වයක්‌ හෝ වෙනත් වැදගත් බවක්‌ ආරෝපණය නො කිරීමට ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීහු බලාපොරොත්තු වූ හ.

යුදෙව්වෝ වියුක්‌ත වූ හ. එහෙත් ඔවුහු සාමූහිකත්වය අගය කළ සාමූහික ජීවිත ගත කළ අය වූ හ. (මගේ පැරැණි ලිපියක යුදෙව්වන් වෙන් ව ජීවත් වූ අය යෑයි කියා ඇත්නම් ඒ වරදකි). ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ මේ සාමූහිකත්වය ප්‍රතික්‍ෂේප කෙළේ යෑයි කිව නොහැකි ය. උන්වහන්සේ ද සාමූහිකත්වය අගය කළ හ. උන්වහන්සේ සමාජයෙන් වෙන් ව තනිව ජීවත් වූ අයෙක්‌ නො වූ හ. උන් වහන්සේ වියුක්‌තය නම් ප්‍රතික්‍ෂේප කළ හ. එහෙත් ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීහු මුල් ක්‍රිස්‌තියානියට ආපසු යන්නේ යෑයි කියමින් සමාජය එකල විකාශය වෙමින් පැවැති තැනකට යැමට උත්සාහ කළ හ. ඔවුහු ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ වෙතට යන්නේ යෑයි කියමින් බොහෝ කරුණුවලින් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගෙන් ඉවතට ගිය හ.

මේ සියලු කරුණු හේතු කොටගෙන ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ සංයුක්‌ත චින්තනයක සාමූහිකත්වයට ගරු කළ අයකු ලෙස අපි හඳුනා ගනිමු. යුදෙව්වන් උන්වහන්සේට විරුද්ධ වූයේ උන්වහන්සේ වියුක්‌තයට එරෙහි ව යැම නිසාත්, තමන් දෙවියන් වහන්සේ ගේ පුත්‍රයා යෑයි ප්‍රකාශ කිරීම නිසාත් ය. යුදෙව්වෝ කෙතරම් වියුක්‌ත වූවෝ ද යත හොත් ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේ ගේ පිළිම නො ඇඹුවෝ ය. මෙය ඉස්‌ලාම් ආගමට පොදු වූ කරුණක්‌ විය. යුදෙව් හෝ ඉස්‌ලාම් හෝ ආගමික ස්‌ථානවල පිළිම චිත්‍ර ආදිය දක්‌නට නො ලැබේ. එහෙත් කතෝලික දේවස්‌ථානවල ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ මෙන් ම මරියතුමිය ගේ ද සුරුවම් දක්‌නට ලැබෙයි. ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ හා දෙවියන් වහන්සේ ගේ පුත්‍රයා වුව ද මරියතුමිය ගේ ද පුත්‍රයා විය. එපමණට දෙවියන් වහන්සේට මිනිස්‌ ස්‌වභාවයක්‌ තිබිණි. වියුක්‌ත දෙවියන් වහන්සේ මෙන් නො ව උන්වහන්සේ එකල කා හටත් දැකගත හැකි විය. මරියතුමිය ද එසේ විය. එබැවින් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ වුව ද උන්වහන්සේ ගේ හා මරියතුමිය ගේ පිළිම ඇඹීම හා චිත්‍ර ඇඳීම ප්‍රශ්නයක්‌ නො වී ය. ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීහු මරියතුමියට වැදගත් තැනක්‌ නො දීමෙන් ද දෙවියන් වහන්සේ නැවත වියුක්‌ත කළ හ.

යුදෙව්වෝ තම ආගම ව්‍යාප්ත කිරීම සඳහා උනන්දු නො වූ හ. ඔවුන් අනෙක්‌ ආගම්වලට විරුද්ධ ව ක්‍රියා කළ නමුත් අන්‍ය ආගම්වල දෙවියන් වහන්සේලා ගේ හා වෙනත් අය ගේ පිළිම කඩා බිඳ දැමූ නමුත් අන්‍යයන් තම ආගමට හරවා ගැනීමට මහත් උත්සාහයක නො යෙදුණ හ. සාමාන්‍යයෙන් යුදෙව්වකු විය හැකි වූයේ උත්පත්තියෙනි. එහෙත් ක්‍රිස්‌තියානි ආගමට මුල දී කිසිවකු උපතින් ම ඒ ආගමට නො ලැබුණි. එබැවින් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේට අන්‍යයනට ඉගැන්වීමට පමණක්‌ නො ව ඔවුන් ක්‍රිස්‌තියානි කිරිමටත් සිදු විය.

එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ බොහෝ විට යුදෙව්වන් උන්වහන්සේට විරුද්ධ වූ හෙයින් යුදෙව්වන් නො වන අයට ඉගැන්වීමට සිදු වීම ය. විශේෂයෙන් ම ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ මරණයට පත් කිරීමෙන් පසුව උන්වහන්සේ ගේ ආරම්භක ගෝලයන්ට මෙය බලපාන්නට ඇත. ප්‍රධාන අපොස්‌තුළුවරුන්ට මෙය වඩාත් ම දැනුණාට සැකයක්‌ නැත. පීටර්තුමා හා පාවුළුතුමා බටහිර ආසියාවෙන් පැන ගොස්‌ රෝමයේ තම ඉගැන්වීම් කටයුතු කෙළේ නම් ඒ ගැන පුදුම වන්නට දෙයක්‌ නැත. එමෙන් ම රෝම ආණ්‌ඩුකාරයා වූ පිලාතේ ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේට මරණීය දණ්‌ඩනය නියම කෙළේ යුදෙව්වන් ගේ කීමට බවත් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගෙන් හෝ අපොස්‌තුළුවරුන් ගෙන් හෝ රෝමයට තර්ජනයක්‌ නො වූ බව ඔහු දැන සිටි බවත් අප අමතක නො කළ යුතු ය. ඇතැම් විට පීටර් හා පාවුළු අපොස්‌තුළුවරුන්ට යුදෙව්වන් ගෙන් බේරී රෝමයට පලා යැමට පිලාතේ ආණ්‌ඩුකාරයා ආධාර කෙළේ නම් අප එයට ද පුදුම විය යුතු නැත. මෑත ඉතිහාසයේ බොහෝ රටවලින් එංගලන්තයට පැමිණි හා පැමිණෙන විප්ලවවාදීන් ගෙන් (කාල්මාක්‌ස්‌ ද ඇතුළු) ඒ රටට අබමල් රේණුවක ද හානියක්‌ නො වන බව ඉංගිරිසීහු දනිති. යම් අයුරකින් ඔවුන් ගෙන් එංගලන්තයට ප්‍රශ්නයක්‌ වේ නම් ඉංගිරිසිහු ඔවුන්ට එංගලන්තයට පැමිණීමට අවසර දෙත් ද?