ඉස්ලාම් යන වචනය සිංහල බසින් අර්ථ ගැන්වු කල පාරමිතාව සහ සහජීවනය ලෙස සාරාංශගත කල හැක. ජීවිතයේත් ආධ්‍යාත්මය සියලුම අං‍ගෝපාංග අඩංගු වන තරමට දිගින් සහ පළලෙන් අසීමිත අයුරින් පුළුල් ක්‍රමයක් එය තුල අඩංගුය. සංතුෂ්ටියත් සොම්නසත් කරා මිනිසාව යොමු කරන සියලුම මාර්ග එය හඳුනයි. සමාජිය හෝ වේවා පුද්ගලික හෝ වේවා මිනිසා විසින් මුහුණ දෙන ලද සියලුම පීඩන හා ගැටලු වලට එමගින් විසඳුම් සැපයෙන අතර ඒවා ඕනෑම කෙ‍නකුට අවබෝධ කර ගත හැකි අන්දමට ඉතා සරලව ඉදිරිපත් කරයි. සෑම පුද්ගලයකුගේම සියලු පැති සංවර්ධනය කිරිමට මාන බලන හෙයින් මානව පැවැත්මට අදාල සියලුම යථාර්ථයන් එහි අන්තර්ගතය.

මිනිසා පිළිබඳ එහි දර්ශනය තුලට නූතන සබඳතාවයන්ට හෝ දූෂිත ප්‍රඥාප්තීන්ට අවසර නොදෙයි. මිනිසාට දෙවිඳුන්ගේ ස්ථානයද ලබා නො‍දෙයි. මන්ද එසේ කිරීමෙන් ඔහුගේ මාන්‍නයටත් ආත්මාභිමානයටත් උඩගුකමටත් තමන් මතම රැඳී සිටින තත්වයට, මායාවක් වෙතට තල්ලු කරනු ඇත. එසේ නැත්නම් ‍ස්වභාවයේත් භෞතිකත්වයේත් කෲරකම් අභියස කිසිත් කර කියා ගත නොහැකි අබල දුබල වහලෙක් හා අනුන්ට කරදරයක් බවට විස්තර විය හැක‍. මිනිසා සතු විශිෂ්ඨ හා අද්විතීය ස්වභාවය පැහැදිලි කරන ඉස්ලාම් ඔහුටම ආවේනික වු උත්තරීතර අරමුණක් වෙනුවෙන් ඔහු මවනු ලැබ ඇති බවට අවධාරනය කරයි. එමෙන්ම ඉස්ලාමීය දෘෂ්ඨියට අනුව මරණය සමගින් මිනිසාගේ පුද්ගලිකත්වයේ පැවැත්ම අහෝසි නොවන්නේය. එය දිගටම සදාකල් පවතින්නේය. ලෞකික සහ ලෝකෝත්තර යන ද්වය නොබෙදී පවතින සංයුතියක් වේ. ශරීරය සහ ආත්මය අර්ථ විරහිත ධාතු ලෙසට විසිර නොයයි. මේ පදනම මත ඉස්ලාම් දෙලොව ගැනම පැහැදිලි ලෙස විස්තර ‍කරයි. සදාකාලික බවට මිනිසා පුහුණු කිරීමට අමතරව මෙලොවදී එහි පොදු ප්‍රඥාප්තීන්ට මග පෙන්වන ප්‍රතිපත්තීන්ද මිනිසාගේ නිර්මාණය තුලම සහ‍ජයෙන්ම පිහිටි උත්තරීතර ඉරණමද සොයා බලයි.

සදාතනික භාවය මගින් වෙනස් නොවන වෙනස් කල නොහැකි විශ්ව රීතීන් ද ඉගැන්වේ.  මේවා අත්යන්ත සංතුෂ්‍ටිය පිළිබද සිය චින්තනයට හා දියුණුව කරා ගෙන යන බලවේගයට අදාල ධර්මතාවන් විශ්වාසය නියෝග හා අණපනත් ලෙස ඉස්ලාම් සලකයි. සමාජ අවශ්‍යතාවයන්හිදී දිව්‍යමය නීතිරීති විග්‍රහ කිරීමට මෙන්ම සිතීමටත් සම්පුර්ණ නිදහස මිනිසාට ලබා දෙයි. මේ අවිනිශ්චිත ලොව ජීවිතයේ සිදුවන ඕනෑම වෙනස්කම් හෝ සිදුවීම් වලදී ප්‍රබල අඩිතාලම ලෙස පවතින පරම සත්‍යය සපයන මුලික ප්‍රතිපත්ති වෙතට නිරායාසයෙන්ම යොමු කරයි.

මිනිසා සතුව ඇති විශේෂ ලක්ෂණ කිහිපයකි. භෞතික ලෝකය සමග ඔහු සම්බන්ධ කරන්නේ ඒවා මගිනි. ඔහු සතු තවත් ලක්ෂණ සම්ප්‍රදායක් මගින් පාර භෞතික දෑ සමග ඔහු සම්බන්ධ කරනු ලබන අතර ඉතා උසස් ගණනයේ අපේක්ෂාවන් හා අරමුණු ඔහු තුල ජනිත කරයි. ආත්මයත් ශරීරයත් මනසත් ඒවාටම ආවේනික ආකර්ශණයන්ගෙන් යුක්තය. මේවා එකිනෙක සුදුසු අයුරින් සැලකිල්ලට ගත යුතුය.

මනුෂ්‍ය ස්වභාවයේ සියළුම මුහුණුවර හා පැති සැලකිල්ලට ගනිමින් ඉස්ලාම් ඒකාබද්ධ වු භෞතික හා පාර භෞතික අපේක්ෂා‍වන්ගේ සංයුතිය වෙනුවෙන් අවශ්‍ය සැපයුම ලබාදෙයි. ඔහු ඉතා උසස් තලයන් වෙතටද රැගෙන යන්නේ භෞතිකත්වය තුල ඔහුගේ මුල් කපා නොහරිමිනි. එහි ජීවය එක් අන්තයක සිට තවත් අන්තයක් දක්වා දිව යන්නේ විශ්වාසය හා රෙගුලාසීන් වැනි ජීවමාන ස්නායු පද්ධතියක් තුලිනි. ඒවා මගින් මිනිසා තුල ස්වභාවයෙන්ම පිහිටි සහජත්වයන්ගේ සරලතාවය අපේක්ෂා කරනු ලබන අතර මිනිසා සතෙකුට සමාන තත්වයකට තල්ලු නොකරයි. අසීමිත නිදහස පිළිබද සිග්මන් ෆ්‍රොයිඩ් ගේ සිද්ධාන්තයද ප්‍රතික්ෂේප කරයි.

ඉස්ලාම් පාර භෞතික සංකල්පනාවන්ගේ හා එවැනි අදහස් වල වට්ටෝරුවක් නොවේ. මිනිසාගේ සමාජීය පැවැත්ම හැඩගැස්වීම සදහා පමණක් පැමිණි ධර්මතාවයක් ද නොවේ. එය පුළුල් හා අර්ථවත් ජීවන මාර්ගයකි. එය කිසි‍විටෙකත් අපේක්ෂා නොකරන ලද ඉලක්කයන් කරා අධ්‍යාපනය සමාජය හා සංස්කෘතිය හැඩ ගස්වයි. පෙරදිගටත් අපරදිගටත් එකතු විය හැකි මධ්‍යස්ථානයක් සාදා දෙන ඉස්ලාම් ඔවුන්ගේ විෂමතා සහිත භෞතික වාදයන්ට පිළිතුරු සැපයිය හැකි සිද්ධාන්තයක් ඉදිරිපත් කරයි. ඔවුන්ගේ අසාමානතාවයන් හා පරස්පරතාවයන් වෙනුවෙන් වඩාත් විශ්වීය පරිපුර්ණ හා ප්‍රබල ප්‍රතිපත්තියක් ඉන් ලබා දිය හැක.

කිසි‍ විටෙකත් ඉස්ලාම් විසින් කිසිදු භෞතික සම්පතක් හෝ ‍ලෞකික ප්‍රමෝදයක් පරම සංතුෂ්ඨිය සදහා වු පදනමක් ලෙස නොසලකයි. ඒ මගින් ඊට අදාල මුලික රීතින් මිනිසාගේ සැබෑ ස්වභාවය පිළිබද විශ්ලේෂණයක් තුලින්ම උකහා ගනු ලැ‍බේ. මේ රීතින් පදනම් කරගෙන මිනිසාගේ පුද්ගලික සමාජමය මෙන්ම අන්තර්ජාතික ජීවනය සදහා අවශ්‍ය සැලසුම ගොඩ නංවයි. ස්ථිරසාර මෙන් සියලුම පැති අන්තර්ගත කරගත් සදාරචාරමය ප්‍රමිතීන් එහි රාමුව සකසයි. නුතන ලෝකයේ පවතින භෞතිකවාදි පරමාර්ථයන්ට වඩා බොහෝ සෙයින් ඉහල අරමුණක් මනුෂ්‍යත්වය සදහා සොයා දෙයි. ඉස්ලාම් අනුව භෞතිකවාදි හා ආර්ථිකමය සීමාවන් තුල මිනිසා සිරකරගනු නොලබයි. ඔහු වෙනුවෙන් ඉතා පුළුල් හා විශාල පරාසයක් සකස් කර දෙයි. ‍එය ආචාරධර්ම ප්‍රතිපත්තීන් හා ආධ්‍යාත්මයේ වාතාවරණයකි. එහි ව්‍යවස්ථාවන් මිනිස් ස්වභාවය තුලින්ම උකහා ගත්  ඒවාය. අන්‍යෝන්‍ය සහජීවනයත් කණ්ඩායමක් වශයෙන් කටයුතු කිරීමත් ඒවා මගින් උනන්දු කරවයි. භෞතිකවාදි අපේක්‍ෂාවන්ගේ දුර්වල හා සාමාන්‍ය ආදර්ශ මගින් පුද්ගලයාට හා සමාජය වෙත පනවනු ලැබ සිටින පටු සීමාවන්ට ඔබ්බෙන් පිහිටි සහජතාවන්ගේ දියුණුව හා පරිපුර්ණත්වය වෙත ඔහු ඇදගෙන යාම සදහා මිනිසාගේ හැකියාවන්ට හා උත්සාහයන්ට මග සලසයි.

ඉස්ලාමිය ශික්ෂණය මගින් මනුෂ්‍ය ගතිගුන පිරිසිදු කර පෝෂණය කරයි. නිවැරදි හා සාධාරන පරමාර්ථ සදහා සුදානම් කරයි. එම පරමාර්ථ මගින් අපේක්ෂිත ඉලක්කයට එලඹීම සදහා ගත යුතු සෑම ඉදිරි පියවරක්ම නියම කර පැහැදිලි කරදෙනු ලැබෙයි. මිනිසාගේ ස්වභාවික ආශාවන් හා මුලික අවශ්‍යතාවයන්ගෙන් පැන නගින ඔහුගේ පෙළඹීම් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන අතර සෑම කුසලතාවයක්ම ඒවාටම අදාල ක්‍රියාකාරීත්වය පිලිවෙලින් ඉටුකිරීමට අවශ්‍ය පැහැදිලි හා ඒකාබද්ධ මාර්ගෝපදේශ ලබා නොදෙයි. එයින් වේගවත් හා අසංවිදිත ආනුභාවයත් හා පෙළඹීම් පාලනය කරනු ලබන නිසා ඉතා සුලු ආශාවක් මගින් සාමාන්‍ය බුද්ධිය ඉක්මවා යාමත් වළක්වා ගනු ලබයි. මිනිසා ඔහුගේ ආත්මයේ ස්වාමියා ලෙසත් ඉරණමේ නියමුවා ලෙසත් පත් කරනු ලබයි. අතිරික්තය පහ කරනු ලබන අතර සෑම පුද්ගලයකුටම ඔහුට හෝ ඇයට හිමි විය යුතු සාධාරණ කොටස සියල්ලන්ගේම ජයග්‍රහණයේදි වෙන් කරනු ලැබේ. මෙම ව්‍යායාම‍යේදි ශරීරයේ මනසේ හා ආත්මයේ අවශ්‍යතාවයන් නිසි අන්දමට සපුරා දෙනු ලබයි.

ඉතිහාසය තුල මෙවැනි අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනිම සඳහා පුද්ගලයෝ සහයෝගයෙන් එකමුතුව කටයුතු කරන අවස්‍ථාවන්හි එම පුද්ගලයින් හා සමාජිකයින් තමන්ගේ අනන්‍යතාවය සොයා ගත්තෝය. නිවැරදි දේ චින්තනයේත් චරිතයේත් හැසිරිමේත් බලපැවැත්විණි. මානව ජිවිතය පිළිවෙලටත් සුරක්ෂිතවත් සිදු කෙරිණි. මෙවන් ශික්ෂනයක අවශ්‍යතාවය අපගේ බුද්ධිය මගින්ද විධානය කෙරේ. මිථ්‍යාවන්ගෙන් තොර විශ්වාසයත් ප්‍රායෝගික නීති පද්ධතියක් සහ උත්තරිතර අගයන් සහිත ආගමක අවශ්‍යතාවය පිළිබඳ අවබෝධයද ලබා දෙයි. දෙවිඳන්ගෙන් මිනිසාට ලබා දුන් සහජ බුද්ධිය හා ඥානය මේවායේ අඩංගු සත්‍යය මොනවට අවබෝධ කරදෙයි.

කිසිදා මිනිසකුගෙන් ඔහුගේ ශක්ති ප්‍රමාණයට වඩා යමක් කිරිමට බලකරනු නොලැබෙයි. එහෙත් ඔහුගේ සියලුම ශක්තීන් සම්පුර්ණයෙන් යොදවා ගැනීමට අවස්ථාව සැලසි තිබේ. ඔහු තුල වු සෑම ශක්‍යතාවයක්ම පරිපුර්න ආකාරයෙන් ප්‍රකාශනය කරනු ලබයි. මෙලොව සිටින සෑම කෙනෙකුටම මතු දෙවිඳුන් අභියස දේව විනිශ්චයක් තිබෙන අතර මෙම අවසාන විනිශ්චය දිනයේදී ඒවා සැම ‍එකක්ම විනිශ්චයට භාජනය වන අතර සෑම මිනිසෙකුගේම ක්‍රියාවන් කෙබඳ වීදැයි එහිදී ඔප්පු වෙයි.

පැවිදි කිරීමට නුසුදුස්සෝ

1. මව්පියන් විසින් අවසර නොදුන් අය
2. කුෂ්ඨ රෝගීන්
3. ගන්ඩ හෙවත් වායුගෙඩි ඇති අය
4. කිලාස හෙවත් සුදුකබර ඇති අය
5. ක්ෂය රෝගය ඇති අය
6. අපස්මාර රෝගය ඇති අය
7. රාජ භටයා (හමුදා භටයා)
8. ප්‍රසිද්ධ සොරා
9. සිර ගෙයින් පැනගිය සොරා
10. දුටු තැන ඇල්ලීමට වරෙන්තු ඇති සොරා
11. දඬුවම් පිණිස කස පහර ලැබූ සොරා
12. ඇඟ සලකුනු තැබූ සොරා
13. ණය ගැති අය
14. දාසයන්
15. අත් සිඳුණු අය
16. පා සිඳුණු අය
17. කන් සිඳුණු අය
18. අත් පා සිඳුණු අය
19. නාස් සිඳුණු අය
20. කන් නාස් සිඳුණු අය
21. මහ ඇඟිලි සිඳුණු අය
22. සුළැඟිලි සිඳුණු අය
23. මහ නහර සිඳුණු අය
24. පෙණ අත් ඇත් හෙවත් එකට ඇඟිලි බැඳි ඇති අය
25. කුදු අය
26. අඟුටු මිට්ටන්
27. ගෙලෙහි ගෙඩි ඇති අය
28. බරවා රෝග ඇති අය
29. පාප රෝග ඇති අය
30. පිරිස් දූෂකයා
31. කණා (එක ඇසක් ‍නොපෙනෙන) අය
32. කොර අය
33. අංශභාග රෝගි අය
34. ජරා දුර්වල අය
35. ‍අන්ධ අය
36. ගොළුවන්
37. බිහිරන්
38. ගොළු බිහිරන්
39. අඳ ගොළු බිහිරන්
40. පණ්ඩුක හෙවත් ලිංග විකලත්වය – නපුංසක ඇති අය

මද්‍යසාරය පානය කිරීම සම්බන්ධයෙන් බයිබල් පද වල අවවාද අඩංගුවේ (ලෙවී 10 : 9; ගණන් කථාව 6 : 3; විතීය කථාව 29 : 6; විනිශ්චයකාරයා13 : 4,7,14; 1 සාමුවෙල් 1 : 15; හිතෝපදේශ 20 : 1, 31 : 4, 6; යෙසායා 5 : 11, 22; 24 : 9; 28 : 7; 29 : 9; 56 : 12; මීකා 2 : 11; ලූක් 1 : 15).

කෙසේ වෙතත්, බියර්, මුද්‍රිකපානය හෝ මද්‍යසාරය අඩංගු බීමක් පානය කිරීම සම්බන්ධයෙන් බයිබලයේ තහනමක් තබා නැත. තවද ඇතැම්  බයිබලීය පද වල මද්‍යසාරය පානය කිරීම සම්බන්ධයෙන් සුබවාදි කරුණු ද දක්වා ඇත. දේශනාකාරයා 9 : 7 සඳහන් පරිදි “සතුටු සිතකින් මිදි යුෂ පානය කරන්න” යයි දක්වා ඇත. ගීතාවලිය 104 : 14-15 සඳහන් පරිදි “මිනිසුන්ගේ සිත් සතුටු කරන්න මුද්‍රිකපානය දෙන බව තහවුරු කරනවා.” එමෙන්ම ආමෝස් 9 : 14 අනුව තමාගේම මිදි වත්තේ මිදි යුෂ පානය කිරීම දෙවියන් වහන්සේගේ ආශීර්වාදයක් ලෙසට කරුණු දක්වා ඇත. “එන්න පැමිණ මුද්‍රිකපානය සහ කිරි ගන්න,” යනුවෙන් යෙසායා 55: 1 මගින් දිරිමත් කිරීමක්ද කර ඇත.

බයිබලයට අනුව දෙවියන් වහන්සේ කිතුනුවන් හට මද්‍යසාරය සම්බන්ධයෙන් අණ කරන්නේ බීමත් කමෙන් වැලකීමටය (එපීස 5 : 18). එමෙන්ම බයිබලය බීමත් කමත් එහි අතුරු ඵලත් හෙලා දකිනවා (හිතෝපදේශ 23 : 29-35). කිතුනුවන්ට තමන්ගේ ශරීර කිසිවකුගේ වහලකු බවට පත් කර නොගන්නා ලෙසට අණකර ඇත (1 කොරින්ති 6 : 12; 2 පේත්‍රැස් 2 : 19).

බඩේ අමාරුවට වයින්

බයිබලයේ සඳහන් පරිදි යේසුස්තුමා වතුර වයින් බවට පත්කලා. එසේම යේසුස් තුමා ඇතැම් අවස්ථාවලදී මිදි යුෂ පානය කළ බැව් සඳහන්වේ (යොහන් 2 : 1-11; මතෙව් 26 : 29). බයිබල විශාරදයන් පවසන පරිදි අලුත් ගිවිසුම් කාලයේ ජලය ඉතා පිරිසිදුව පැවතුණේ නැත. නවීන සෞඛ්‍යමය පහසුකම් නොමැතිවූ නිසා එකල ජලය නිතරම විෂබීජ වලින් බැක්ටීරියා වලින් අපිරිසිදුව පැවතුණි. මෙය අදටත් සමහර තුන්වන ලෝකයේ රටවල් සම්බන්ධයෙන් සත්‍යයකි. මේ හේතුව නිසා, මිනිසුන් නිතරම මිදි යුෂ හෝ (මුද්‍රික පානයක්) පානය කිරීමට පුරුදුව සිටියා. එසේ වුනේ ජලය මෙන් නොව මිදි යුෂ නරක්වීමේ ප්‍රවනතාවය අඩු වන බැවිනි. 1 තිමෝති 5: 23 ට අනුව පාවුල් තිමෝතිට ඔහුගේ නිතරම පවතින උදරාබාධයට හේතුව වතුර බැවින් වතුර බීමන් වැලකීමට උපදෙස් දී ඇත. ඒ වෙනුවට මුද්‍රිකපානය පාවිච්චි කිරීමට අවවාද කර ඇත. ඒ දවස් වල මිදි යුෂ පැසීම සඳහා යොමු කළත් එය අද පවතින ක්‍රමයට (අංශකයට) වඩා වෙනස් වේ. එසේ හෙයින් එය මිදි යුෂ යයි හැඳින්වීම වැරදිය. එසේම වර්තමානයේ භාවිතා වන මුද්‍රිකපානය ලෙස හැඳින්වීමද වැරදිය. නැවතත් බයිබලය ප්‍රකාශ කරන්නේ කිතුනුවන්ට බියර්, මුද්‍රිකපානය හෝ මද්‍යසාරය අඩංගු ඕනෑම පානයක් භාවිතා කිරීම තහනම් නොකර ඇති බවයි. එහෙත් කිතුනුවකු මද්‍යසාරයට ගිජු වීමෙන් සහ බීමත් කමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වැළකී සිටිය යුතුය (එපීස 5 : 18; 1 කොරින්ති 6 : 12).

මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා

කිතුණු දහම පළමු සියවස්‌ තුනේ එතරම් ව්‍යාප්ත නො වුණ ද ඒ කාලයෙහි එහි පදනම යම් ප්‍රමාණයකට වුව ද සකස්‌ විණි. ප්‍රථම පාප් ලෙස සැලකෙන ශාන්ත පීතර සහ පාවුළු සමඟ රෝමයේ වාසය කිරීම රෝමයේ පූජකවරුන්ට ප්‍රධාන තැන ලැබීමට හේතුවක්‌ ලෙස සැලකෙයි. එහෙත් එය එසේම සිදු විණි ද එසේත් නැත්නම් රෝම අධිරාජ්‍යයේ ප්‍රධාන නගරය වූ රෝමයේ විසූ පූජකවරුන්ට ප්‍රධාන තැන ලැබුණේ ද යන්න පැහැදිලි නැත. කෙසේ වෙතත් ක්‍රිස්‌තු වර්ෂ 58 වන විට (එනම් අද ක්‍රිස්‌තු වර්ෂ 58 නමින් හැඳින්වෙන වසර වන විට) රෝමයේ ක්‍රිස්‌තියානි (කතෝලික) භක්‌තිකයන් යම් ප්‍රමාණයක්‌ විසූ බව හෙළි වෙයි.

ක්‍රිස්‌තියානි හෙවත් කතෝලික ආගම යෑයි පසුව හඳුන්වනු ලැබූ ආගම මුල දී ද වැඩි වශයෙන් ප්‍රචාරය වූයේ යුදෙව් නො වන ගෝත්‍ර හා ජනතාව අතර ය. මුල් ආගම ක්‍රිස්‌තියානි ආගම යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නට ඇත. ක්‍රිස්‌තුස්‌ දෙසූ ආගම ක්‍රිස්‌තියානි නමින් හැඳින්වීම ස්‌වාභාවික ය. ඒ කතෝලික ලෙස හඳුන්වන්නට ඇත්තේ සමස්‌තය වැනි කරුණු අවධානයට ලක්‌ වීමෙන් පසුව විය හැකි ය. (අප බොහෝ විට කියා ඇති පරිදි කතෝලික යන්නෙන් සමස්‌තය යන්න ගම්‍ය වෙයි). කතෝලික ආගම තහවුරු වීමෙන් පසුව දහ සය වැනි සියවසේ දී කතෝලික පල්ලියට එරෙහි ව මාටින් ලූතර් වැන්නන් ඇරඹූ ව්‍යාපාරයෙහි අවශ්‍යතාව වූයේ නැවතත් මුල් ක්‍රිස්‌තියානි ආගමට යැම ය. එබැවින් ඔවුහු තම නව ආගම ක්‍රිස්‌තියානි ලෙස ම හැඳින්වූ හ.

මේ මුල් ක්‍රිස්‌තියානියට ආපසු යෑම යන්න තව තවත් අධ්‍යයනයට භාජන විය යුත්තකි. එක්‌ අතෙකින් ගත් කල අද යොදා ගන්නා වචන භාවිත කළ හොත් මාටින් ලූතර් වැන්නෝ මූලධර්මවාදියෝ වූ හ. බොහෝ චින්තන හා වෙනත් විප්ලව එවකට ආධිපත්‍යය දරන මතවාදයේ අනුගාමිකයන්ට හා අනුග්‍රාහකයන්ට අනුව මූලධර්මවාදී වෙයි. මාක්‌ස්‌වාදයේ ද ආපසු මාක්‌ස්‌ට (Back to Marx) ආදී ව්‍යාපාර අද ද වෙයි. එහෙත් මේ කිසිවකුට හෝ කිසි ම ව්‍යාපාරයකට හෝ ආපසු මුල් දහමට, කෘතියට යා නොහැකි ය. සෑම ඉගැන්වීමක්‌ ම විකාශයෙහි දී යම් යම් කරුණු එකතු කරගන්නා අතර වෙනත් කරුණු ඉවත් කරයි. ඒ සියල්ල නැවතත් තිබූ අයුරින් ම පවත්වාගෙන යැමට සමාජ විකාශය විසින් ඉඩ දෙනු නො ලැබෙයි. මාටින් ලූතර් වැන්නන්ට ද කිසි දිනෙක නැවතත් ක්‍රිස්‌තුස්‌ කරා යැමට නොහැකි විය.

එහෙත් ඔවුන්ට අවශ්‍ය වූයේ කුමක්‌ ද යන්න තේරුම් ගැනීමෙන් අපට මුල් ක්‍රිස්‌තියානිය කුමක්‌ ද යන්න පිළිබඳ හෝඩුවාවක්‌ ලබාගත හැකි ය. මෙහි දී අවධාරණය කළ යුත්ත නම් ඒ මුල් ක්‍රිස්‌තියානිය අප දකින්නේ ද මාටින් ලූතර් වැන්නන් ගේ ඇසින් බව ය. ක්‍රිස්‌තුස්‌ගේ ඉගැන්වීම් කතෝලික ආගම ලෙස මෙතරම් පැතිරී යැමට හේතු කවරේ ද යන්න අප ඇසූ මුල් ප්‍රශ්නයක්‌ වෙයි. එයට ඉතා පහසු පිළිතුරු තිබේ. එනම් දේශපාලන ආධිපත්‍යය යෙදවීම, කුරුස යුද්ධ (Crusades) – කඩුවේ බලය ඔස්‌සේ ආගම ප්‍රචලිත කිරීම, සමීක්‍ෂණ (Inquisitions) ආදිය වෙයි. එහෙත් මේ සාධාරණ (පොදු යන අරුතින්) හේතු නො වේ. යුරෝපයේ දී මේ ක්‍රම භාවිත වුවත් ආසියාවේ පිලිපීනයේ හැරෙන්නට මෑතක්‌ වන තුරු මේ ක්‍රමවලින් වුවත් කතෝලික හෝ වෙනත් ක්‍රිස්‌තියානි ආගමක්‌ හෝ පතුරුවා හැරීමට නොහැකි විය. අද දකුණු කොරියාවේ ද වෙනත් ආසියාතික රටවල ද මූලධර්මවාදී යෑයි කියන ක්‍රිස්‌තියානි ආගම්වලට යම් ඉඩක්‌ සැපයී ඇත්තේ කෙසේ ද යන්න ද අප සලකා බැලිය යුතු ය.

ලෝකය පුරා පැතිරී ගියේ ක්‍රිස්‌තුස්‌ගේ ඉගැන්වීම් ද එතුමාගේ නමින් ප්‍රචාරය වූ වෙනත් ඉගැන්වීම් ද යන ප්‍රශ්නය වෙයි. ක්‍රිස්‌තුස්‌ යුදෙව් ඉගැන්වීම්වලට පටහැනිව ගොස්‌ ඇති බව පැහැදිලි ය. යුදෙව්වන් ඉතා විශාල බහුතරයක්‌ එතුමාට විරුද්ධ වූයේ ද අවසානයේ දී රෝම ආණ්‌ඩුකාරයා ලවා එතුමාට මරණ දඬුවම පමුණුවනු ලැබූයේ ද එබැවිනි. එතුමා තමන් දෙවියන් වහන්සේ ගේ පුත්‍රයා බව කීවේ ය. ඒ කියමන යුදෙව්වන් කුපිත කළ බව නිසැක ය. මාටින් ලූතර් වැන්නෝ ද ඒ නිෂ්ප්‍රභ නො කරති. එහෙත් ඔවුහු මරියතුමියට කතෝලික ආගම විසින් දෙනු ලැබ ඇති තත්ත්වය ප්‍රතික්‍ෂේප කරති.

කතෝලික ආගමේ දෙවියන් වහන්සේ සංයුක්‌ත වෙති. කතෝලිකයෝ එකට එකතු වී තම සංයුක්‌ත දෙවියන් වහන්සේට පල්ලියේ දී යාඥ කරති. කතෝලික ආගමෙහි ශූද්ධ වූ ත්‍රිත්වයක්‌ (Holy Trinity) වෙයි. ඒ දෙවියන් වහන්සේ හා පීතෘ, දෙවියන් වහන්සේ හා පුත්‍රයා, ශූද්ධ වූ ආත්මය (Holy Spirit) යනුවෙනි. මේ ත්‍රිත්වය ක්‍රිස්‌තියානි ආගම් විසින් ප්‍රතික්‍ෂේප නො කෙරේ. (දෙවියන් වහන්සේ පියා ලෙස ද පුත්‍රයා ලෙස ද එක්‌ විට පෙනී සිටියි.) එසේ නම් ක්‍රිස්‌තියානි ආගම් විසින් කතෝලික ආගමේ කුමක්‌ ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරෙන්නේ ද? මා තේරුම් ගන්නා ආකාරයට ක්‍රිස්‌තියානි ආගම් විසින් ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරෙන්නේ සංයුක්‌ත හා සාමූහික දෙවියන් වහන්සේ ය හා සාධාරණ වශයෙන් ගත් කල සාමූහිකත්ව ය. ක්‍රිස්‌තියානි ආගම නැවත යන්නේ යෑයි කියන්නේ වියුක්‌ත හා කේවල දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු වෙත ය. මෙහි දී කේවල යන්නෙන් මා අදහස්‌ කරන්නේ තනි තනි ව වුවත් කොතැනක දී වුවත් යාඥ කළ හැකි දෙවියන් වහන්සේ කෙනෙකි.

එසේ නම් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ද එවැනි කේවල දෙවියන් වහන්සේ කෙනෙක්‌ ද? එසේ විය යුතු ම නැත. අප නැවතත් මතක්‌ කර ගත යුත්තේ අප මේ වියුක්‌ත කේවල දෙවියන් වහන්සේ දකින්නේ මාටින් ලූතර් වැන්නන් ගේ ඇස්‌වලින් බව ය. ඔවුන් දකින ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ, ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ම විය යුතු නො වෙයි. ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ඇත්තේ ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ රාමුවෙහි ය. මාටින් ලූතර් දකින ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දෙවියන් වහන්සේ ඇත්තේ මාටින් ලූතර් ගේ රාමුවෙහි ය. අප මේ දකින්නේ අපේ රාමුවෙහි ඇති දෙවියන් වහන්සේ බව ද අමතක නො කළ යුතු ය.

කෙසේ වෙතත් අප දකින දෙවියන් වහන්සේ අපේ රාමුවෙහි සංගත විය යුතු ය. අපේ උත්සාහය එලෙස සංගත දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු නිර්මාණය කිරීමටත් අපේ ප්‍රශ්නවලට සංගත පිළිතුරු ලබා ගැනීමටත් ය. මාටින් ලූතර් වැන්නන් ගේ ක්‍රිස්‌තියානි ආගම්වල මරියතුමියට ප්‍රධාන තැනක්‌ නො දීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ දෙවියන් වහන්සේ ගේ වියුක්‌ත බව වැඩි කිරීම ය. ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ පියා දෙවියන් වහන්සේ බව පිළිගැනීම මාටින් ලුතර් වැන්නන් ගේ රෙපරමාදු හෙවත් ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදී ක්‍රිස්‌තියානි ආගම්වලට ප්‍රශ්නයක්‌ නො වේ. එහෙත් මරියතුමියට ප්‍රධාන තැනක්‌ දීම හේතුවෙන් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ දේවත්වයට තරමක කැළලක්‌ වන්නේ යෑයි ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීන් සිතන්නට ඇත. එහෙත් ඔවුන්ට එතුමිය සහමුලින් ම අමතක කර මිනිස්‌ ලොවට පැමිණි දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු ගැන කතා කිරිමට ද නොහැකි ය. මේ හේතුවෙන් මරියතුමිය ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ මව ලෙස පිළිගන්නා අතර එතුමියට දේවත්වයක්‌ හෝ වෙනත් වැදගත් බවක්‌ ආරෝපණය නො කිරීමට ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීහු බලාපොරොත්තු වූ හ.

යුදෙව්වෝ වියුක්‌ත වූ හ. එහෙත් ඔවුහු සාමූහිකත්වය අගය කළ සාමූහික ජීවිත ගත කළ අය වූ හ. (මගේ පැරැණි ලිපියක යුදෙව්වන් වෙන් ව ජීවත් වූ අය යෑයි කියා ඇත්නම් ඒ වරදකි). ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ මේ සාමූහිකත්වය ප්‍රතික්‍ෂේප කෙළේ යෑයි කිව නොහැකි ය. උන්වහන්සේ ද සාමූහිකත්වය අගය කළ හ. උන්වහන්සේ සමාජයෙන් වෙන් ව තනිව ජීවත් වූ අයෙක්‌ නො වූ හ. උන් වහන්සේ වියුක්‌තය නම් ප්‍රතික්‍ෂේප කළ හ. එහෙත් ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීහු මුල් ක්‍රිස්‌තියානියට ආපසු යන්නේ යෑයි කියමින් සමාජය එකල විකාශය වෙමින් පැවැති තැනකට යැමට උත්සාහ කළ හ. ඔවුහු ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ වෙතට යන්නේ යෑයි කියමින් බොහෝ කරුණුවලින් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගෙන් ඉවතට ගිය හ.

මේ සියලු කරුණු හේතු කොටගෙන ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ සංයුක්‌ත චින්තනයක සාමූහිකත්වයට ගරු කළ අයකු ලෙස අපි හඳුනා ගනිමු. යුදෙව්වන් උන්වහන්සේට විරුද්ධ වූයේ උන්වහන්සේ වියුක්‌තයට එරෙහි ව යැම නිසාත්, තමන් දෙවියන් වහන්සේ ගේ පුත්‍රයා යෑයි ප්‍රකාශ කිරීම නිසාත් ය. යුදෙව්වෝ කෙතරම් වියුක්‌ත වූවෝ ද යත හොත් ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේ ගේ පිළිම නො ඇඹුවෝ ය. මෙය ඉස්‌ලාම් ආගමට පොදු වූ කරුණක්‌ විය. යුදෙව් හෝ ඉස්‌ලාම් හෝ ආගමික ස්‌ථානවල පිළිම චිත්‍ර ආදිය දක්‌නට නො ලැබේ. එහෙත් කතෝලික දේවස්‌ථානවල ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගේ මෙන් ම මරියතුමිය ගේ ද සුරුවම් දක්‌නට ලැබෙයි. ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ හා දෙවියන් වහන්සේ ගේ පුත්‍රයා වුව ද මරියතුමිය ගේ ද පුත්‍රයා විය. එපමණට දෙවියන් වහන්සේට මිනිස්‌ ස්‌වභාවයක්‌ තිබිණි. වියුක්‌ත දෙවියන් වහන්සේ මෙන් නො ව උන්වහන්සේ එකල කා හටත් දැකගත හැකි විය. මරියතුමිය ද එසේ විය. එබැවින් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ වුව ද උන්වහන්සේ ගේ හා මරියතුමිය ගේ පිළිම ඇඹීම හා චිත්‍ර ඇඳීම ප්‍රශ්නයක්‌ නො වී ය. ප්‍රතිසංස්‌කරණවාදීහු මරියතුමියට වැදගත් තැනක්‌ නො දීමෙන් ද දෙවියන් වහන්සේ නැවත වියුක්‌ත කළ හ.

යුදෙව්වෝ තම ආගම ව්‍යාප්ත කිරීම සඳහා උනන්දු නො වූ හ. ඔවුන් අනෙක්‌ ආගම්වලට විරුද්ධ ව ක්‍රියා කළ නමුත් අන්‍ය ආගම්වල දෙවියන් වහන්සේලා ගේ හා වෙනත් අය ගේ පිළිම කඩා බිඳ දැමූ නමුත් අන්‍යයන් තම ආගමට හරවා ගැනීමට මහත් උත්සාහයක නො යෙදුණ හ. සාමාන්‍යයෙන් යුදෙව්වකු විය හැකි වූයේ උත්පත්තියෙනි. එහෙත් ක්‍රිස්‌තියානි ආගමට මුල දී කිසිවකු උපතින් ම ඒ ආගමට නො ලැබුණි. එබැවින් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේට අන්‍යයනට ඉගැන්වීමට පමණක්‌ නො ව ඔවුන් ක්‍රිස්‌තියානි කිරිමටත් සිදු විය.

එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ බොහෝ විට යුදෙව්වන් උන්වහන්සේට විරුද්ධ වූ හෙයින් යුදෙව්වන් නො වන අයට ඉගැන්වීමට සිදු වීම ය. විශේෂයෙන් ම ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ මරණයට පත් කිරීමෙන් පසුව උන්වහන්සේ ගේ ආරම්භක ගෝලයන්ට මෙය බලපාන්නට ඇත. ප්‍රධාන අපොස්‌තුළුවරුන්ට මෙය වඩාත් ම දැනුණාට සැකයක්‌ නැත. පීටර්තුමා හා පාවුළුතුමා බටහිර ආසියාවෙන් පැන ගොස්‌ රෝමයේ තම ඉගැන්වීම් කටයුතු කෙළේ නම් ඒ ගැන පුදුම වන්නට දෙයක්‌ නැත. එමෙන් ම රෝම ආණ්‌ඩුකාරයා වූ පිලාතේ ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේට මරණීය දණ්‌ඩනය නියම කෙළේ යුදෙව්වන් ගේ කීමට බවත් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ ගෙන් හෝ අපොස්‌තුළුවරුන් ගෙන් හෝ රෝමයට තර්ජනයක්‌ නො වූ බව ඔහු දැන සිටි බවත් අප අමතක නො කළ යුතු ය. ඇතැම් විට පීටර් හා පාවුළු අපොස්‌තුළුවරුන්ට යුදෙව්වන් ගෙන් බේරී රෝමයට පලා යැමට පිලාතේ ආණ්‌ඩුකාරයා ආධාර කෙළේ නම් අප එයට ද පුදුම විය යුතු නැත. මෑත ඉතිහාසයේ බොහෝ රටවලින් එංගලන්තයට පැමිණි හා පැමිණෙන විප්ලවවාදීන් ගෙන් (කාල්මාක්‌ස්‌ ද ඇතුළු) ඒ රටට අබමල් රේණුවක ද හානියක්‌ නො වන බව ඉංගිරිසීහු දනිති. යම් අයුරකින් ඔවුන් ගෙන් එංගලන්තයට ප්‍රශ්නයක්‌ වේ නම් ඉංගිරිසිහු ඔවුන්ට එංගලන්තයට පැමිණීමට අවසර දෙත් ද?

උන්නාන්සේලා වටහා ගනිත්වා

නිදාන කථාව ඉක්බිති අප මහා පුරාවිදු සක්විත්තාණන් වහන්සේ මහරජ උදෙසා ප්‍රශස්ති පූජා පිණිස විලක්කු ඔතන්නෝ, මහ රජුට අභියෝග කරනා සේවයෙන් ඉසුඹුලත් ඉනිකුණකුසේ සමතලා කරන්නේ මැයි වහසිබස් වපුරමින්, තන් හි තන් හි පත්‍ර මිත්‍රයන් හා සංවාද කරන්නාහුය. මෙසේ එක් දිනක් සේනාපතිට රැහැණිව දමා ගසනු පිණිස ඔහු විසින් සාදයක රහමෙර පානය දරුණු වරදක් නොවන්නේ යැයි පවසන ලද්දක් බූමරංගයක්සේ ගෙන මෙන්න මේකා මත් පැනට ආශිර්වාද කරන්නේ යැයි ගෝරනාඩු කරත්දී කට කැඩුණු පත්‍ර මිත්‍රයෙකු එසේ නම් හිමියනි, රජ මැදුරේ රාජ කතාලතාවන් හිදී රහමෙර ඉතිරෙන බව නොදන්නේ දැයි විමසූ තන්හි, එම්බා පත්‍ර මිත්‍රය නිරිදාණන්ගේ මාලිගාවෙහි රහමෙර සපිරි සංග්‍රහ පැවැත්වීම දහමට අනුචිත නොවන්නේ යැයි උජාරුවෙන් වදාරා එකසිය ගණනට ස්නානය කරනා සේක.

අපි අපුරු ශ්‍රී ලංකාවක වෙසෙමු. මේ ශ්‍රී ලංකාව එහි දෙදහස් පන්සිය වසක ඉතිහාසය තුල ඉහලම ආගමික සංවර්ධනය කරා ළගා වී සිටියි. එදා ගෞතම බුදුන්ගේ දවස නාලාගිරියාට පෙවීමට රා තිබුණද මේ යන මතට තිත ප්‍රතිපත්තිය නිසා ඉතා ඉක්මණින් නාලාගිරියෙකුට තියා කුහුඹුවකුට පෙවීමට වත් තරම්වත් රහමෙර සොයා ගනු නොහැකි වන බව නම් සහතිකය. එහෙයින්ම ඉන්පසු ටෙලිනාට්‍ය වල බීමත් චරිත රගපෑම සදහා අපට රහමෙර බී පුරුදු ශිලපීන් විදෙස් රටවලින් ආනයනය කිරීමට සිදුවනු ඇත. ජන සමාජයේ දෙබිඩ්ඩන් බහුල මෙවන් රටක මෙවන් කාලයක් වැඩි වැඩියෙන් අපෙක්ෂා කළ හැක්කේ දෙකයි පනහේ තුප්පහි විහිළු හැර අන් කුමක්ද?

දෙකන පුරවා දේශ ප්‍රෙමය වගුරා, දෑස පුරවා රජාණන්ගේ සිනහව අලවා, නාබියට සුබ අනාගතයක තුත්තිරි ගස කිති කවන විට ජනයාට බඩට තිත බව අමතකය. එසේ රවටන ලද සමාජයක මතට තිත යනු කිසිදාක නොවියැකෙන චුවින්ගමයක් බව පාලකයා දන්නා හෙයින් එම සටන් පාඨය කාන්තාවන්ට විශේෂයෙන්ම සුමදුර පානයක් සේ ඉදිරිපත් කෙරුම ඔවුන්ගේ න්‍යාය පත්‍රයේම කොටසක් වීම අනුවාර්යය.

බෞද්ධයන්ගේ උදේ හවා මුවග රැව්දෙන පන්සිල් යනු බුදුන් විසින් වදාල ප්‍රතිපදාවක් මිස අනිවාර්ය නීතියක් නොවේ. ඉන් කෙරෙනුයේ සිය අනුගාමිකයාට යහපත අයහපත තෝරා දී යහමගට යාමට පෙලඹවීමක් ඇති කිරීමයි. එසේ නොමැතිව බුදුන් වහන්සේ අප වර්තමාන වහන්සේලා‍ මෙන් නීති පනවා එය වැලැක්වීමට උත්සාහ කළේ නැති. ඒ මිනිසා තුලින්ම එම පෙලඹවීම ඇති කිරීම නියම මග බව උන්වහන්සේ දැන සිටි හෙයිනි.

එහෙත් බුදුන්ටද ඉගැන්වීමේ සමත් සවුන්ඩ් සෙට් ධර්ම කථික බලකාය සුඛොපබෝගී රියෙන් පෙලහර පාමින් වායු සමනිත අරමෙහි වැඩ වසමින් තිස්දාහේ සිවුරු පොරවමින් දැන් බුදුන්ටත් වඩා ඉදිරියට ගො‍ස් මතට තිත තැබීමට රජුට අනුශාසනා කිරීමෙන් නොනැවතී නෙක නෙක විච්චූර්ණ පාති.

මේ මතට තිත ජනප්‍රිය සංකල්පයේ යථාර්තය වටා දෙන අපූරු උදාහරණයක් මට උදේ හවා හමුවේ. ඔහු මගේ නිවස ආසන්නයේ වෙසෙන කම්කරුවෙකි. සෑම දිනකම ඔහු ඉපැයූ මුදලින් කොටසක් වැය කර කටගොන්නක් බී ගනී. ඉන් පසු නිවසට පැමිණ ගෙදරවුන් හා කස්තිරම් අල්ලයි. ඔහු මුලදි මුලදී කළේ වැල්ලට ගොස් පොල් රා වීදුරු දෙක තුනක් බීමයි. එහෙත් වැල්ලට පොලීසිය පැමිණීම වැඩි වූ පසු ඔහු විකල්පය සොයා ගත්තේ කසිප්පු තිප්පොලෙනි. සැමදාම සවසට ඔහු ජංගම කසිප්පු තිප්පොල සොයා ගොස් ගොම්මන් අදුරත් සමග නිවසට ආවේ රට දෙදරවන කුණු හරුප වර්ෂාවක්ද සමගිනි. ඒ දිනවල ඔහුගේ බිරින්දෑ දෙස් දොවොල් තිබ්බේ කසිප්පු විකුණන්නන්ගේ හත්මුතු පරම්පරාවටම විනාශය පතමිනි. බොහෝ කතුන් මෙන්ම ඇගේද පිහිටට මතට තිත සංකල්පය ආවේ මේ අතරය. ඉන්පසු මාළුකාරයා වටා දැවටෙන පූසාමෙන් සිටි කාකිකාරයාගේ අනුහස පැතිර තිබූ කසිප්පු පොලවල් වාශ්ප වී ගිය බව සටහන් කළ යුතුය. ඉනි ටික දිනකට පසුව මට අපේ කතානායකයාගේ බිරිද හමුවූ විට මම ඇගෙන් දැන් සැමියා සෝවාන් ඵලයටවත් එලඹී සිටී දැයි ඇසුවෙමි.

මොන පිස්සුද ඒ මහසෝනා දැන් සීල් අරක්කු බෝතලයක් ඇර බෝතලයක් ගෙනත් ගෙදර තියාගෙනම අපිව කන්න හදනවා. සිදුව ඇත්තේ මෙයයි. පොලිස් වැටලීම් හමුවේ කසිප්පු පොලවල් වැසුණු පසුව ඔහු දැන් කරන්නේ ගල් අරක්කු බෝතල් ගෙනවිත් නිවසේම තබාගෙන සප්පායම් වීමයි. ඉස්සෙල්ලා කලබලේට ෂොට් එකක් දෙකක් දාගෙන දුවද්දී පොඩි කොනට්‍රෝල් එකක් තිබුණා. දැන් ගෙදරම බඩු තියෙන හන්දා දවසට බොතලේ මදිවන වෙලාවලුත් තියෙනවා. ඒ ඔහුගේ මැසිවිල්ලයි. අනෙක් අතින් ඔහුගේ කසිප්පු බීම පිළිබද චෝදනා කළ බිරිදට දැන් පෙර නොකල අමතර රාජකාරියක්ද තිබේ. එනම් සැමියාට බයිට් සාදා දී තමාම ඔහුට බයිට් වීමයි. එසේම අළුත් තත්වය යටතේ සිහිපත් කළ යුත්තේ කාගේ මව්දැයි නොදැන ඇය ළත වන්නීය.

මතට තිත සංකල්පයේ මහපොලොවේ යථාර්තය එයයි. හුදෙක් හොර සුරා වැටලීම මත මිනිසුන්ගේ මත්පැන් පානය නැවතීම වෙනුවට දැන් සිදුව ඇත්තේ ඔවුන් නීත්‍යානුකූලව විකුණන සීල් බෝතලයට මාරුවීම පමණි. දෙකම මත්පැන්ය. දෙකම ඇල්කොහොල්ය. දෙකෙහිම ප්‍රථිඵලය මත්වීමයි. එසේම ලයිසන් අරක්කු බිව් පමණින් අර මිනිහාගේ කුණුහරුප සෞම්‍ය බවට හැරී ඇත්තේද නැත. අවසානයේ දී ඉතිරිවී ඇති එකම ප්‍රථිඵලය හොර සුරා නිසා එතෙක් රජයට අහිමිව තිබූ සුරා බදු ආදායම නීත්‍යනුකූල මත්පැනට ඉල්ලුම වැඩිවීම තුල ඉහල යාම පමණි.

මිනිස්සු මත්පැන් බොන පසුබිම් දෙකක් තිබේ. එහෙත් මින් හුවා දැක්වෙන්නේ එකක් පමණි. මිනිස්සු හුදෙක් විනෝදය සදහා ප්‍රිය සම්භාෂණ වලදී හෝ පෞද්ගලික මත්පැන් හමු වලදී මත්පැන් තොලගාතී‍ ඇතැම් විට රතු ඉරද පන්නා ගොස් දෝස් මුරද දාගනිති. අපේ එක් දේශාපාලකයෙකු කලකට ඉහත ප්‍රසිද්ධ හෝටලයක නාන තටාකයක ප්‍රසිද්ධියේ සුළුදියබෑවේ එසේ රතු ඉර පැන්න පසුය. කෙසේ වෙතත් විශේෂ අවස්ථා වලදී මත්පැන් රස බලනා වැඩි පිරිසක් වෘත්තීය බේබද්දෝ නොවෙති. මත්පැන් භාවිතයේ අනිත් අවස්ථාව බීම සිය දෛනික අංගයක් කරගත් මිනිසුන්ගේ උදාහරණයයි. සැමවිට මත්පැන් පානයේ නරක පිළිබදව හුවාදැක්වෙන්නේ මෙසේ සෑම දිනකම කනපාත් වන තුරු බොන බේබද්දන් උදාහරණයට ගැනීම තුලිනි. කසිප්පු තිප්පොල වසා දැමීම තුලින් මතට තිත තැබිය හැකිය යන ජනප්‍රිය පාඨය ගැයෙන්නේ මේ දෛනික බේබද්දන් විශේෂයෙන් ඉලක්ක කරමිනි. එහෙත් මේ සටන් පාඨය ඉන් ඔබ්බට නොයන්නේද එය ජනප්‍රිය තනුවකින් ඔබ්බට ගෙනයාමට ක්‍රියාකරුවන්ටද සැබෑ වුවමනාවක් නැති බැවිනි. අ‍නෙක් අතිනි මිනිසුන් අධික ලෙස මත්පැනට ඇබ්බැහි වීම පිළිබද සමාජ විද්‍යාත්මක කියවීමක්ද නැති බැවිනි.

මිනිසුන් ඉවක් බවක් නැතිව බීමට පෙලඹෙනුයේ ඔහුට සිය මානසික වපසරිය තුල දරාගත නොහෙනා ප්‍රශ්න එලඹෙන විටය. ඔහු සිය ප්‍රශ්ණ අමතක කිරීමට පිහිට පතන්නේ මත්පැන තුල එය ගිල්වා දැමීම මගිනි. ආර්ථික ප්‍රශ්ණ මෙහිදී විශේෂයෙන් ඉදිරියට එයි. ඒ අතරට විවිධ සමාජ දේශපාලනික මෙන්ම පෞද්ගලික ප්‍රශ්නද එයි. සුගත් බිව්වේ දම්මි අහිමි වීමේ ශෝක‍යෙනි. දම්මිලා අහිමි වන නිසා බොන සුගත්ලා හිග නැතිවාක් මෙන්ම අපේ ආර්ථික විද්‍යාචාර්ය බන්දුලයන්ගේ මහානුභාව සම්පන්න බජට් පැකය සොයා ගැනීමට නොහැකි වීම නිසා මාසයේ වැටුපෙන්, දෛනික ඉපයුමෙන් දරුපවුල රැකගැනීමට නොහැකි වීම මත ඊට විසදුම මත්පැනින් සොයන පිරිස්ද සුළු පටු නැති.

සත්‍යකි. මේ කිසිම ‍හේතුවක් මත මත්පැන් පානය සාධාරණීය කරනය කිරීම නොහැකි බව රහසක් නොවේ. එහෙත් රෝගයේ නිධානයට බෙහෙත් නොකර පිටතින් කෙරෙනා තෙල් සාත්තු ඵල රහිත බව අප හාමුදුරුවන් වහන්සේලා දැන ගනිත්වා. අප දන්නා සරලම සත්‍ය වන්නේ නරක පිටු දැකීමට නම් කළ යුත්තේ හොද බහුල කිරීම බවයි. එසේත් නැති නම් මිනිසා නරකට පොලඹවන මූලයන්ට විසදුම දීම බවයි. ඒ අනුව මෙහිදී පලමුවෙන්ම කළ යුත්තේ මිනිසා බීමට ඇබ්බැහි වීමට බලපානා සාධක ඉවත් කිරීමයි. එනම් මිනිසා පීඩනයට ලක් කරනා සමාජ ආර්ථික ප්‍රශ්න වලට විසදුම් ලබා දීමයි. සවසට බාර් එකට හැරෙන හන්දියෙන් නොහැරී ගෙදර යාමට පෙළඹෙන සුපසන් මනසකින් යුත් මිනිසුන් බිහිකීරීමයි. ඉතා සරලව කිවහොත් මිනිසෙකුට මිනිසෙකු ලෙස ජීවත් විය හැකි පරිසරයක් නිර්මා‍නය කිරීමයි. ඒ කිරීමට සමත් නම් සමාජයේ අසීමාන්තික බීම ඉබේ පාලනය වනු ඇත.

එහෙත් අපේ හිමිවරුන් ඇතුළු සියලු සදාචාරවාදීන් කරන්නේ විෂබීජය අල්ලෙන් වසාගෙන හතර වටේට විෂබීජනාශක ඉසීමයි. චෞරයාට පිරිත් නූල් බදිමින් පුරවැසියාට බ්‍රහ්ම දන්ඩනය පැනවීමට කැස කැවීමයි. රටට අවශ්‍ය පාලකයාට මෙන්ම සාමාන්‍ය පුරවැසියාටද එකම දහම දෙසනා වරදෙහිදී එකම විනය දන්ඩනයට යෝජනා කරනා විචාරශීලී බුද්ධ පරම්පරාවකි. එසේ නොමැතිව අරමට ගොඩවදිනා හාම හාල්පාරුවාටම ආශිර්වාද කරනා කහ සිවුරු නොවේ. කහවනු පොදියට විචිත්‍ර ධර්ම දේශනා පවත් වමින් අපට අල්පේච්චතාව දෙසනා හිමිවරුන් නොවේ.

ඉතිහාසය පුරාම ආගමික නායකයෝ වාමවාදීන් සමග දරුණු ලෙස ගැටුණෝය. මාක්ස්ට පල්ල පතුරු යන්න බැණ වැදුනෝය. ඒ මිනිසාට ආගම අබිංය යන සුප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශය හේතුවෙනි. එහෙත් පැවිදි පක්ෂය සැමදා මේ ප්‍රකාශය හා ගැටුනා මිස ආගම යනු මිනිසාට යුක්තිය ඉටුකරනා බලවේගයක් මාර්ගෝපදේශයක් බව පෙන්වීමට කළ දෙයක් නැති තරම්ය. නව ලිබරල් වාදී කුණාටුව හමුවේ අන් සියල්ලටම පෙර ජනප්‍රිය වෙලද භාන්ඩයක් බවට පත්වූයේ ආගමමය. අකමැති වුවත් අප වටහා ගත යුතු සත්‍ය එයයි. මතට තිත වැනි අවස්ථාවාදී දේශපාලන චුවින්ගම් කටේ දාගැනීමට පෙර ආගමික නායකයන් කළ යුත්තේ තම තමන්ගේ ආගමික දර්ශනයන්හි හරය සොයා ගැඹුරෙන් අධ්‍යනයක් ඇරඹීමයි. එවිට කනේරු ඇට කා දිවි නසා ගන්නා මිනිසුන් ඉන් වලක්වාලීම සදහා කනේරු ඇට ගස් කපා දැමීම වැනි යෝජනා කරනා තාපේ අමන දේශපාලකයන්ට රිදෙන බන පදයක් දේශනාවක් උන්වහන්සේලාට හමුවනු ඇත.

එසේ කිරීමට සුදානම් නැතිනම් ගගේ පනිනවුන් මුදවා ගැනීම සදහා ගංගා හිස් කිරීම ලිංගික අපරාධ මැඩලීම සදහා ලිංගේන්ද්‍රියන් කපා දැමීම හෝ සීල් තැබීම වැනි දේශපාලන කැකිල්ලේ තීන්දු ඉදිරියේදී වැඩි වැඩියෙන් නිර්මානය වනු ඇත.‍

2009 දෙසැම්බර් 27 වන ඉරිදා රාවය පුවත් පතෙහි 12 වන පිටෙහි හයවැනි මහලේ සිට තීරුවේ පලවූ ලිපියකි.

ලෝක ආගම් සහ නිර්මාංශ ආහාර ප‍්‍රතිපත්තිය

http://www.silumina.lk/2009/04/26/_art.asp?fn=af0904263

හින්දු සහ බෞද්ධ ආගම්වලට අමතරව ජෛන, යුදෙව්, කි‍්‍රස්තියානි සහ ඉස්ලාම් වැනි ආගම් ද නිර්මාංශ ආහාර කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වා ඇති බව පෙන්වා දිය හැකිය. මේවා අතුරින් නිර්මාංශ ජීවන රටාවක් ඇති, එහි අභිවර්ධනය සහ පෝෂණය කිරීම පිළිබඳව වැඩියෙන් ම අයිතිවාසිකම් කිව හැක්කේ හින්දු ආගමටයි.

ලෝක ආගම් අතුරින් පැරණිම ආගම වන හින්දු ආගම මාංශ ආහාරයට ගැනීමට විරුද්ධව තහනම් ආඥා ගණනාවක් පනවා ඇත. මේවා එකහා සමාන පූජනීයත්වයක් උසුලන නිසා ඒවා මගින් වෙනත් ජීවීන්ට හිංසා කිරීම වළක්වා ඇත. ඇතැම් අය මෙය ආධ්‍යාත්මික නිර්මලත්වයට ද සම්බන්ධ කොට ඇත. එක් කණ්ඩායමක් පවසනුයේ මස් කෑම බරපතල විපාක ගෙන දෙන කි‍්‍රයාවක් බවයි. ඔවුන් ගේ මතය අනුව යමකු කිසියම් සතකුගේ මස් අනුභව කළහොත් එම පුද්ගලයා එම වර්ගයේම සතකු විසින් කා දමනු ලබන බවයි. හින්දු කෘතීන්වල සතුන් මැරීම කිසිසේත් අනුමත කොට නැත.

වේද සම්ප‍්‍රදාය අනුව සෑම සත්වයකුගේ ම ජීවය එකහා සමානව විද්‍යාමන වන නිසා ඔවුන් කෙරෙහි සමාන ආරක්‍ෂාවක් හා කරුණාව පැවැතිය යුතුය. සතුනට මිනිසා ගේ ආත්මයට වඩා අඩු තක්සේරුවක් නොතිබිය යුතුය.

රාමායනය හා මහා භාරතය ද ආගම් හේතූන් මත නිර්මාංශ ආහාර අනුමත කොට ඇත. භගවත් ගීතයේ සඳහන් පරිදි එළවළු, පලතුරු, ඇට වර්ග සහ කිරි ආහාර ප‍්‍රථමයෙන් දෙවියන්ට පුදා දෙවනුව තමන් ද ආහාරයට ගන්නේ නම් ඔවුනට දෙවියන් ගේ විශේෂ ආශීර්වාදය හිමි වෙයි.

මේ අනුව හින්දු ආගම නිර්මාංශ ආහාරය කෙරෙහි ඒකාන්ත ප‍්‍රවණතාවක් දක්වන බව පැහැදිළිය. එය මිනිසාට මෙන් ම සත්ව වර්ගයාට ද අහිංසාව පෙරදැරි කර ගත් ජීවන රටාවකට අනුබල දෙයි. අප දන්නා පරිදි හරේ කි‍්‍රෂ්ණ ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ අය ද නිර්මාංශ ආහායරට පුරුදු වූවෝ වෙති.

යුදෙව් ආගම මෙන් ම කි‍්‍රස්තියානි ආගමේ ශුද්ධ ලියවිලි පද්ධතිය එකක්ය. එම නිසා නිර්මාංශ ආහාර පිළිබඳ විශ්වාසය ද එක මගක යයි.

ඉස්ලාම් ධර්මය යුදෙව් හා කි‍්‍රස්තියානි ආගම් මෙන් වූ ආගමක් නොවේ. ලෝකයේ බොහෝ මුස්ලිම් ජාතිකයන් විශ්වාස කරනුයේ මොහමඩ් නබිතුමා නිර්මාංශ ආහාර පිළිබඳ පණිවුඩය දේශනා කළ අතර කි‍්‍රයාවෙන් ද ඔප්පු කළ බවයි. එතුමාගේ බොහෝ ආප්තෝපදේශ මෙන් ම කි‍්‍රයා පිළිවෙළ ද සතුන් කෙරෙහි ආදරය, කරුණාව, දයාව මත ගොඩනැඟී ඇත.

මිහිතලය මත සැරිසරන සියලුම සත්වයන් මෙන් ම අහසෙහි සැරිසරන පක්‍ෂී වර්ගයා ද මිනිස් ප‍්‍රජාව මෙන් ම වන බව කුරානයේ සඳහන් වෙයි. මෙම ග‍්‍රන්ථයේ කිසිවක් අමතක කොට නොමැත. දෙවියන් ඉදිරියේ මේ සියලු දෙනාම පෙනී සිටිනු ඇත. (සුරා 6.38), එතුමා තම අතවැසියන් සඳහා එළවළු, පළතුරු, මල්, රටඉඳි ගස්, ධාන්‍ය, සුවඳ විලවුන් යනාදියෙන් සමන්විත ලෝකය මවන ලදී (සුරා 55.9-11).

ඉස්ලාම් ඉගැන්වීම් ලෝකයේ එකම හිමිකරුවා මිනිසා බව පිළිගෙන නැත. ඒ ලෝකය ඔහුට හිමි නැති බැවිනි. මිනිසුන් සොබාදහමේ මුරකරුවන් පමණි. සියලුම දේ අල්ලා දෙවියන් ගේ ශී‍්‍ර විභූතිය සඳහා සිදු කරනු ලැබේ. සාධාරණය, කරුණාව, පරිත්‍යාගය යන නියමයන්ට ප‍්‍රධාන තැනක් දී තිබේ. මේ සියල්ල ගෙන බලන විට ඒවා සත්ව වර්ගයාගේ රැකවරණය හා ආරක්‍ෂාව කෙරෙහි යොමු වී ඇති බව පෙනී යයි.

රෝසන් ප‍්‍රකාශ කොට ඇත්තේ මොහමඩ් නබිතුමා නිර්මාංශ ආහාර පි‍්‍රය කළ මුත්, ඔහුගේ මුල් අනුගාමිකයන්ට එසේ කිරීමට නීති පැනවීමට මැලි වූයේ ඔවුන් වෙනස් වීමට ඉඩ තිබූ නිසා බවයි. ඔහු ඒ වෙනුවට ක‍්‍රමික ප‍්‍රතිපත්තිය අනුගමනය කරමින් ඔවුන් ඒ මගට යොමු කිරීමට උත්සහ කළේය. ඔහු තවදුරටත් පවසන්නේ සූෆි සම්ප‍්‍රදාය මගින් ශක්තිමත්, සානුකම්පිත, නිර්මාංශ ආහාර අනුභව කරන මිනිසෙකු නිර්මාණය වන බවයි. ආහාර පිළිබඳ තද නීති පණවන්නන් සතුන් මැරීම සම්බන්ධවත්, තහනම් වන හා අවසර දිය හැකි මාංශ අනුභවය පිළිබඳව පමණි. මේ අනුව ඉස්ලාම් ආගමේ ද නිර්මාංශ ආහාරයට වැදගත් තත්ත්වයක් උදාකොට දී ඇති බව පෙනී යයි.

සකස් කළේ – කේ.ඩබ්ලිව්.ඒ. ජයවර්ධන

ඔහු ලොව හින්දු සහ බෞද්ධ ආගම්වලට අමතරව ජෛන, යුදෙව්, කි‍්‍රස්තියානි සහ ඉස්ලාම් වැනි ආගම් ද නිර්මාංශ ආහාර කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වා ඇති බව පවසන නමුදු මෙම ලිපිය තුල කරුණු ගෙන හැර දක්වන්නේ හින්දු දහම සහ ඉස්ලාම් දහමෙන් පමණි. මෙහිදී ඉස්ලාම් දහම ගැන ඔහු දක්වන කරුණු ඉතා සාවද්‍ය වන අතරම හින්දු දහම ගැනද පවසන්නේ අර්ධ සත්‍යයක් පමණි.

ඇත්තටම හින්දු දහමේ මාංශ ආහාර පිළිබඳ ප්‍රතිපත්තිය මතබේදාත්මකය. ව්‍යාකූලය. හින්දු දහමේ චර්යා සහ නීති පිළිබඳව උගන්වන පැරණි ග්‍රන්ථයක් වන මනුස්මෘති ග්‍රන්ථයේ 5 වන පරිච්ඡේදයේ 30, 31, 39, 40 සහ 42 වාක්‍ය වල ඉතා පැහැදිලිව සහ සෘජුව මාංශ ආහාර අනුභවය අනුමත කොට ඇත. එසේම හින්දු දහමේ ඉතා පැරණි ග්‍රන්ථ ලෙස සැලකෙන වේදාන්තයේද මාංශ ආහාර අනුභවයට ඉතා පැහැදිලිව අවසරය දී ඇත. ඒ පිළිබඳ සාක්ෂි පහත දක්වමි.

රිග් වේද ග්‍රන්ථ අංක 10 – ගීතිකා අංක 16 වාක්‍යය 10,  ගීතිකා අංක 27 වාක්‍යය 2, ගීතිකා අංක 28 වාක්‍යය 2 සහ ගීතිකා අංක 86 වාක්‍යය 13

අථර්වා වේද ග්‍රන්ථ අංක 9 – ගීතිකා අංක 5 වාක්‍ය 37, 38 සහ 39

එසේම ස්වාමි විවේකානන්දගේ ඉගැන්වීම් අඩංගු The complete works of Swami Vivekananda යන ග්‍රන්ථයේ තුන්වන වෙළුමේ 174 වන පිටුවෙහි මෙසේ සඳහන් වේ.

එක් කලෙක ඉන්දියාවේ බ්‍රාහ්මණයන් ගවමස් අනුභව නොකලේ නම් ඔහුව බ්‍රාහ්මණයෙක් ලෙස නොසැලකූ යුගයක් තිබුණු බව සඳහන් කරයි.

එමෙන්ම එම ග්‍රන්ථයේ 536 වන පිටුවේ පැරණි හින්දු ආගමික සිරිත් විරිත් අනුව යමෙකුව හොඳ හින්දු භක්තිකයෙකු ලෙස සලකනු ලැබුවේ ඔහු ගවමස් අනුභව කරන්නේ නම් පමණි යනුවෙන්ද සඳන් කොට ඇත.

හින්දු දහමෙහි මාංශ ආහාර පිළිබඳ තවත් කරුණු දිය හැකි වුවද මේ ලිපිය සඳහා මෙම කරුණු ප්‍රමාණවත් යයි සිතමි.

යුදෙව් ආගම මෙන් ම කි‍්‍රස්තියානි ආගමේ ශුද්ධ ලියවිලි පද්ධතිය එකක්ය. එම නිසා නිර්මාංශ ආහාර පිළිබඳ විශ්වාසය ද එක මගක යයි කියමින් මෙම ලිපියේ කතුවරයා යුදෙව් සහ ක්‍රිස්තියානි ආගම් ගැන තම බහුස්‍රැත භාවය පෙන්වා කාරණය සනාථ කිරීමට තැත් දැරුවද සිදුවී ඇත්තේ ඔහු අනාථ වීම පමණකි.

කිතුණු දහමේ ග්‍රන්ථය බයිබලය වන අතර යුදෙව් දහමේ තල්මුද්ය. මේ දෙක අතර පරස්පරතා බොහෝය. මෙම ලිපියේ කතුවරයා මෙම ග්‍රන්ථ දෙකෙන් එකකින් වත් කරුණු ඉදිරිපත් කොට නොමැත. එමනිසා මෙම ලිපිය තුලින් එම ආගම් පිළිබඳව දැනුමැත්තෙකුට මොහුගේ දැනුමේ පටු භාවය පෙනේ.

බුදු දහමේ මාංශ ආහාර ප්‍රතිපත්තිය ගැන ඔහු නොපවසයි. එමනිසා මමද ඒ ගැන නොපවසමි. මගේ ප්‍රකාශයට පත්වීමට තිබෙන ඊලඟ පොත මේ පිළිබඳව නිසා බුදු දහම ගැන පසුව අදහස් දැක්වීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.

ඉස්ලාම් දහම ගැන පැවසීමට ආරම්භ කරමින් ඔහු

ලෝකයේ බොහෝ මුස්ලිම් ජාතිකයන් විශ්වාස කරනුයේ මොහමඩ් නබිතුමා නිර්මාංශ ආහාර පිළිබඳ පණිවුඩය දේශනා කළ අතර කි‍්‍රයාවෙන් ද ඔප්පු කළ බවයි. එතුමාගේ බොහෝ ආප්තෝපදේශ මෙන් ම කි‍්‍රයා පිළිවෙළ ද සතුන් කෙරෙහි ආදරය, කරුණාව, දයාව මත ගොඩනැඟී ඇත යනුවෙන් පවසයි. මෙයට ඔහු කිසිදු සාක්ෂියක් උපුටා දක්වන්නේ නැත.

ඔහු විසින් උපුටා ගන්නා ලද අල් කුර්ආන් වැකි වන සුරා 6.38 සහ සුරා 55.9-11 යන පද කොටස් දෙකෙහිම නිර්මාංශ අනුභවය ගැන ‍කිසිදු සඳහනක් නොමැත. තමන් කුර්ආනය ගැනත් දන්නවා යැයි පෙන්වීමට මෙම පද දෙක සඳහන් කළ බවක් පෙනේ.

අවසාන‍යේ ඔහු කාගේ දෝ පාඨයක් ගෙන හැර පෙන්වයි.

රෝසන් ප‍්‍රකාශ කොට ඇත්තේ මොහමඩ් නබිතුමා නිර්මාංශ ආහාර පි‍්‍රය කළ මුත්, ඔහුගේ මුල් අනුගාමිකයන්ට එසේ කිරීමට නීති පැනවීමට මැලි වූයේ ඔවුන් වෙනස් වීමට ඉඩ තිබූ නිසා බවයි. ඔහු ඒ වෙනුවට ක‍්‍රමික ප‍්‍රතිපත්තිය අනුගමනය කරමින් ඔවුන් ඒ මගට යොමු කිරීමට උත්සහ කළේය. ඔහු තවදුරටත් පවසන්නේ සූෆි සම්ප‍්‍රදාය මගින් ශක්තිමත්, සානුකම්පිත, නිර්මාංශ ආහාර අනුභව කරන මිනිසෙකු නිර්මාණය වන බවයි. ආහාර පිළිබඳ තද නීති පණවන්නන් සතුන් මැරීම සම්බන්ධවත්, තහනම් වන හා අවසර දිය හැකි මාංශ අනුභවය පිළිබඳව පමණි. මේ අනුව ඉස්ලාම් ආගමේ ද නිර්මාංශ ආහාරයට වැදගත් තත්ත්වයක් උදාකොට දී ඇති බව පෙනී යයි.

රෝසන් නම් මොහු කවුද මූලාශ්‍රය කුමක්ද යන්න ගැන කතුවරයා නිහඬය. ඔහු ඉදිරිපත් කරන මේ කරුණ පිළිබඳව කිසිදු ඉස්ලාමීය මුලාශ්‍රයක් නොමැති බව වගකීමෙන් සඳහන් කරමි.

මෙම කොටස මම ‍උපුටා ගන්නා ලද්දේ වෙනත් බ්ලොග් එකකිනි.

ආගමික අන්තවාදයේ කරුමය : පසුගිය දවසක අපි විශාල කලබැගෑනියක් නිර්මාණය කල සිදුවීමක් සිදුවුණි. ඒ අනවසරයෙන් ශබ්ද විකාශ යන්ත්‍ර භාවිත කිරීමේ වරදරට හිමි නමක් අත් අඩංගුවට ගැනීමත්, ඉන්පසු අධිකරණයේ එම නඩුව කැඳවූ විට භික්ෂූන් වහන්සේ නැගී නොසිටීමත් යන කරුණු නිසා. විකාර සහගත රටක් වන ශ්‍රී ලංකාවේ මිනිසුන්ගේ මූලික විඳීමට බාධා කිරීම ආතල් එකක් කර ගැනීම නිසා මේ සිවිල් නීති කඩ කිරීම සාධාරණිකරණය කරන්නට කොළඹ තාප්ප පුරා පෝස්ටර් ඇලවුනා. අපි දන්නා තරමින් ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යස්ථාවට අනුව ලංකාව ඉරානයේ හෝ වෙනත් අරාබි රටක් මෙන් ආගමික රාජ්‍යයක් නොවන බව හැමෝම දන්නා කරුණක්. ඒ අනුව රටේ සිවිල් නීතියට ගරු කිරීම ආගමික නායකයන් හට වුවත් අදාලය යන සරල කාරණාව මුලින්ම තේරුම් ගැනීමට මේ අන්තවාදී බුද්ධ පුත්‍රයන් හට නොහැකි වීම ගැන ඇත්තේ ලොකු කණගාටුවක්. මේ ස්වාමීන් වහන්සේට අනුව පාරේ වම් පැත්තෙන් ගමන් කිරීමට පූජක පක්ෂයට හැකිවිය යුතුයි. මොකද ඔවුන්ගේ අමන තර්ක අනුව රටේ මූලික නීතියට ඉක්මවා යන බලයක් ඔවුන් සතුව ඇතැයි උපකල්පනය කරන නිසා. දැන් මූලික සිද්ධිය දෙසට අවධානය යොමු කරමු.

කාලයකට ඉහත පන්සලක් නිවස අසල පිහිටා තිබීමේ අවාසනාවට මම ද මුහුණ දුන්නා. ආගම යනු මිනිසුන්ගේ මානසික සුවය සදන දෙයක් වුවද ඉරිදා උදේ පාන්දර ඇරඹෙන මේ පිරිත් දේශනාව ශබ්ද විකාශන යන්තූ මගින් ප්‍රදේශය පුරා රැව් දෙන විට , සතියේ දවස් හයක් පුරාවට මානසික , ශාරීරික විඩාවට පත්වුනු නූතන යුගයේ ලාංකිකයාගේ භූමිකාව නියෝජනය කරන අපිට ඉරිදා උදයේ අමතර පැයක් නිදා ගැනීමට තියෙන අවස්ථාව අහිමි වෙනවා. පිරිත් වාදනය අසන්නට අවශ්‍ය නම් ඒක අවශ්‍ය පුද්ගලයා අසනවා විනා බලෙන් මිනිසුන් මත පටවා අනෙකාගේ නිදහසට යම් ආකාරයකින් හෝ බාධා කරන මේනියාව මොකද්ද කියන එක තේරුම් ගන්නට හරි අමාරුයි. හරියට බස් වල යනකොට වාදනය වන කැසට්, රේඩියෝ මගින් රියදුරා අපේ නිදහසට බාධා කිරීම වගේ වැඩක්.

අන්තවාදී මුහුණවර ගත් ජාතික වාදී , ආගම් වාදී ව්‍යාපාර හරහා ශෝකාන්ත බවට පත්වූ ඇෆ්ගනිස්ථානය පිළිබඳව කතාව කියවල හමාර කලේ ඊයේ. මෙවැනි ව්‍යාපාර හරහා බැට කෑ රටවල් සඳහා උදාහරණ ඕනෑ තරම් තියෙනවා. මිනිසුන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් සහ වඩා යහපත් සමාජයක් උදෙසා වන සමාජ දේශපාලන ව්‍යාපාරයක සේයාවක් වත් දකින්නට නැති ශ්‍රී ලංකාවේදී ඒ වෙනුවට බිහි වන නොයෙක් උරුමයන් යුයි කියාගත් කරුම පක්ෂ වලට පින්සිදු වන්නට මෙවැනි මතවාද පවත්තවා ගෙන යාමට අවශ්‍යය පිටිවහල තවමත් ලැබෙනවා. ඒක නිසා කරුණාකර රටේ සිවිල් නීතියට ගරු කිරීම වඩා වැදගත් බව මේ උන්නාන්සේලා තේරුම් ගන්නට කාලය එළඹිලා. ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යස්ථාවට අනුව පුරවැසියකුට තමන් කැමති ආගමක් ඇදහීමේ නිදහස දී ඇති නිසා කරුණාකර ආගම අප මත බලෙන් පටවන්නට එපා කියන කාරණාව මතක් කර දෙන්නට සිද්ධ වෙනවා.

හාමුදුරුවනේ,

ලංකාව කියන්නෙ පන්සලක් නෙවෙයි. ඒක නිසා අපිට වද දෙන්න එපා

අන්තවාදයේ කරුමය 2: අන්තවාදයේ කරුමය නමින් මුලින් ලියන ලද ලිපියට සෘජු ප්‍රතිචාර නොදක්වා තැන් තැන් වල ලියා තිබූ බැවින් නැවත මුල් ලිපියේ අර්ථය පැහැදිලි කිරීමට ලියන්නෙමි. නමුත් මුලින්ම කීමට ඇත්තේ කශේරුකාව පිළිබඳ ප්‍රශ්න විසඳා ගැනීම කෝකටත් හොඳ බවය.

මුල් ලිපිය නැවත සැලකිල්ලෙන් කියවා බැලුවහොත් ලංකාව යනු ආගමික රාජ්‍යක නොවන බව අවධාරණය කර ඇත්තේ ආගම සමග ඇති තරහක් හෝ වෙනත් ආකාරයේ නෝක්කාඩුවක් නිසා නොව පුරවැසියන්ගේ මූලික නිදහසට බාධා කිරීමට ආගමට මුවා වීමට එරෙහි වීම උදෙසාය. අනෙත් වැදගත් කාරණය වන්නේ ආගම මිනිසුන් මත බලෙන් පැටවීමට කිසිදු සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැති බව අවධාරණය කරනු පිණිසය.

ඛේදවාචයක් බවට පත්වූ ශ්‍රී ලාංකාවේ සිය මධ්‍ය පාන්තික කුහක භාවය ද , හිස් කමද වසා ගැනීමට නොයෙකුත් විකාර රූපී රංගන වල යෙදෙන ලාංකිකයන් මත පදනම් වූ කරුම පක්ෂ වලට පින්සිදු වන්නට සිවිල් නීති කඩ කිරීම සාධාරණි කරණය කරන්නට කොළඹ තාප්ප පුරා පෝස්ටර් ඇලවෙන රටක දී මේ ලියැවීම් විකාරයකි. ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර පිළිබඳ මූලික නීති පැනවූයේ ලංකාව තුල මිනිසුන්ට අවම වශයෙන් රාත්‍රි කාලයටවත් සැනසිල්ලේ සිටින්නට හැකි වන ලෙසටය. නමුත් තමන්ගේ අසල් වැසියා සුවසේ නිදා ගැනීම නිසා තමන්ගේ ආතල් බිඳ ගන්නා අපේ අමනයන් හට මේ නිතී නිසා හිත රිදේ. ආගම යනු අධ්‍යාත්මික සුවය සලසා ගැනීමට අවශ්‍ය දෙයකි. ජීවිතයේ දුක් ගංගාවක් නම් එය තරණය කර අධ්‍යාත්මික සැනසීම කරා එළඹීමට ඇති පාරුවක් ලෙස ආගම සැලකිය හැක. නමුත් කරන්නට වැඩක් නැති කමින් පෙලෙන ලාංකිකයා හට අවශ්‍ය පාරුවේ නැගී යාම වෙනුවට පාරුව කරේ තබාගෙන යාමය. මෙය අද දවසේ ආගම් වලට පමණක් නොව නොයෙක් ආකාරයේ අන්තවාදයන් හට යොමු වුනු ලාංකිකයන් හට අදාලය. එම නිසා අනුන්ගේ ආතල් කැඩීමට ඔබට ඇති ආසාව නිසා කරුම පක්ෂ සහ නොයෙකුත් සංවිධාන ඔබ ලා සමග රමණයේ යෙදුනු පමණින් ඔබ සමග රමණයේ යෙදීමට අප බැඳී නැත.

එම නිසා පෙර ලිපියේ අවසානයේ ලියූ දෙය නැවත ලියමි.

ලංකාව පන්සලක් නෙවෙයි. ඒක නිසා අපිට වද දෙන්න එපා.

http://binkulife.blogspot.com/2009/04/blog-post_9605.html ඇසුරිණි.

أركان الإيمان

නියක වශයෙන්ම අපගේ ප්‍රකාශයේ (කථාවේ) හා ක්‍රියාවේ වලංගුභාවය හෝ පිළිගැනීම රඳා පවතින්නේ,  නිවැරදි ප්‍රතිපත්තිය මත බව අල් කුරානයේ හා අල් හදීසියේ (නබිතුමාණන් පැවසු වදන්) ආධාරයෙන් අපට දැක ගත හැක. එමනිසා ප්‍රතිපත්තිය නිවැරදි නොවන්නේද, එවිට එම ප්‍රතිපත්තියෙන් සිදුවන සියළු ප්‍රකාශයන් හා ක්‍රියාවන් අවලංගුවේ. ඒ ගැන අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

وَمَن يَكْفُرْ بِالإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ

තවද, කවරෙකු විශ්වාස කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේද, ඔහුගේ ක්‍රියාව විනාශවේ. තවද ඔහු පරලොවෙහි අලාභයට පත්වූ අය සමඟ සිටී. (අල්කුර්ආන් 5: 5)

وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

තවද, (නබිවරය) ඔබ (දෙවිඳුන්ට) ෂිර්ක් කිරීමෙහි (සමාන ලෙස වෙන කිසිවෙක) යෙදෙන්නේද, ඔබගේ ක්‍රියා සියල්ල විනාශවේ. ඔබ අලාභ කරුවන්ගෙන් කෙනෙකු ලෙස පත්වේ. යනුවෙන් ඔබටත් ඔබට පෙර සිටී අයටත් වහී (දේව පණිවුඩ) මගින් පවසන ලදී. (අල්කුර්ආන් 39: 65)

නිශ්චය වශයෙන්ම නිවැරදි ප්‍රතිපත්තිය (අකීදා) වන්නේ, අල්ලාහ්ද, උන්වහන්සේගේ මලක්වරුන්ද (දේව දූතයන්ද), උන්වහන්සේගේ දේව ග්‍රන්ථද, උන්වහන්සේගේ මානව දූතයන්ද, ලොව අවසාන දිනයද, හා ඉරණමද චිත්ත පාරිශුද්ධියෙන් විශ්වාස කිරීම බව අල්කුර්ආනය හා අල් හදීසය (නබිවදන්) අනාවරණය කරයි. එබැවින්, මුස්ලිම් අප විශ්වාස කරන පරිදි මෙම කරුණු හය නිවැරදි (පැහැදිළි) මූලික ප්‍රතිපත්තියයි. ඒ මන්දයත්, අල්ලාහ් දේව ග්‍රන්ථ පහළ කළේද, මුහම්මද් (එතුමන්ට ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමා මෙලොවට පහල කළේද, මෙම නිවැරදි ප්‍රතිපත්තිය උදෙසාය. මෙය ඊමාන්  (මුස්ලිම් වරයෙකු විසින් විශ්වාස කළ යුතු) අනිවාර්ය කරුණු  ලෙස හැඳින්වේ.

1. වන විශ්වාසය දෙවිඳුන් වන අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාස කිරීම

මෙය නැමදීමට සුදුස්සා හා හිමිකාරයා අල්ලාහ් හැර අන් කිසි කෙනෙකු නොමැති බව විශ්වාස කිරීමයි. මක්නිසාදයත්, උන්වහන්සේ උන්වහන්සේගේ දාසයන් මවන්නාය. ඔවුන්ට උපකාර කරන්නාය. ආහාර සපයන්නාය. ඔවුන්ගේ රහස හා පරහස දැන සිටින්නාය. ඔවුන්ගෙන් අවනතවන්නන්ට (ඇඳහීම් කරන්නන්ට) ත්‍යාගද, පාපකරුවන්ට දඩුවමද ලබාදීමට ශක්ති වන්තයාය. අල්ලාහ් මිනිස් හා ජින් වර්ගයන් මවා මෙම ඇදහීම් ඉටු කිරීම සඳහා ඔවුන්ට අණ කළාය. අල්ලාහ් මේ බව මෙසේ පවසන්නේය.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ . مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ . إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِالْمَتِينُ

තවද, ජින් හා මිනිස් වර්ගයන් මාහට ඉබාදත් (සම්පූර්ණයෙන් අවනතවී මාගේ අණ පිළිගෙන ජීවත්වීමට හා මාහට පමණක් වැඳුම් පිඳුම්) කිරීමට හැර මා මැවුයේ නැත. මා කිසියම් සම්පතක් හෝ ඔවු‍න්ගෙන් අපේක්ෂා නොකරමි. මට ඔවුන් ආහාර සැපයීමද අපේක්ෂා නොකරමි. නියතවශයෙන්ම අල්ලාහ් තආලා ආහාර සපයන්නාය. බලවත් ශක්ති වන්තයාය.  (අල්කුර්ආන් 51: 56-58)

අල්ලාහ් තආලා දූතයන් එව්වේද, දේව ග්‍රන්ථ පහළ කළේද මෙම සත්‍යතාවය පැහැදිළි කිරීමටත් එය කරා කැඳවීමටත් එයට විරුද්ධ දේයින් වැළකී සිටීමටත්ය. අල්ලාහ් මේ බව මෙසේ පවසන්නේය.

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ

නියතවශයෙන්ම ඔබ අල්ලාහ්ටම වැඳුම් පිඳුම් කරන්න. තාගූන් (ෂෛතාන්) වරුන්ගෙන් වැළකින්න. යනුවෙන් පැවසීම සඳහා අපි සෑම සමාජයටම රසූල්වරුන් (දූතයන්) එව්වෙමු. (අල්කුර්ආන් 16: 36)

මෙම ඉබාදතයෙ (නැමදුමෙ) හි යථාර්තය වන්නේ, ප්‍රාර්ථනා කිරීම, දේව භය, අපේක්ෂා කිරීම, නැමදීම, උපවාසයේ යෙදීම, කැපීම, භාර ඔප්පු කිරීම හා වෙනත් ඇදහීම් සියල්ල අල්ලාහ් වෙනුවෙන් යන චින්ත පාරිශුද්ධියෙන් උන්වහන්සේ ඒකත්වයට පත් කිරීමයි. මෙය සම්පූර්ණ ආදරයෙන් යුත් ඇල්මෙන්ද, දේව බියෙන්ද තිබිය යුතුයි. ශුද්ධවූ අල් කුර්ආනයෙහි බහුල ලෙස සඳහන් වන්නේ මෙම වැදගත් මූලික කරුණු පිළිබඳවයි. අල්ලාහ් මේ ගැන මෙසේ පවසන්නේය.

فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّينَ . أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ

ඔබ දහම කෙරෙහි පාරිශුද්ධියෙන් අල්ලාහ් නමදින්න. දැනගන්න, පාරිශුද්ධ ආගම (ට අයත් නැමඳුම් සියල්ල) අල්ලාහ්ටම හිමිවේ. (අල්කුර්ආන් 39: 2,3)

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ

උන්වහන්සේට පමණක් හැර (අන් කිසිවෙක්ව) ඔබ නොඅදහන ලෙස ඔබේ දෙවිඳුන් නියම කරයි. (අල්කුර්ආන් 17: 23)

فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

එනිසා, කාෆිර්වරුන් ප්‍රතික්ෂේප කළත්, ඔබගේ ආගම (සම්පූර්ණයෙන්ම) අල්ලාහ්ටම හිමිකරමින් චින්ත පාරිශුද්ධියෙන් උන්වහන්සේ වෙතම ප්‍රාර්ථනා අයදින්න. (අල්කුර්ආන් 40: 14)

අල්ලාහ් තම දාසයන්ට අනිවාර්ය කළ සියළු දේ හා ඉස්ලාමයෙහි බාහිර කරුණු මගින් ඔවුන්ට නියම කළ දේ විශ්වාස කිරීමද, අල්ලාහ් විශ්වාස කිරීමකි. ඒවා, වැඳුම් පිඳුම් කිරීමට අල්ලාහ් හැර අන් කිසිවෙකු නොමැති බවත්, නබි (එතුමන්ට ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමා අල්ලාහ්ගේ මානව දූතයා බවත් සාක්ෂි දීම, සලාත් නම් වූ නැමැදුම ඉටුකිරීම, සකාතය ගෙවීම, රාමසාන් උපවාසයේ යෙදීම හා ශක්තිවන්තයන් හජ් කර්තව්‍යය ඉටුකිරීම යනාදීයන්ද, ෂරීආ (නීති රීති) අනිවාර්ය කළ වෙනත් කාර්යයන්ද වේ. මෙයින් උතුම් හා වැදගත් කරුණු වන්නේ

ලාඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ් මුහම්මදුර් රසූලුල්ලාහ් යන කරුණයි.

මෙම විශ්වය මැව්වේද, තම ඥානය හා ශක්තිය මත ලොවැසියන් පාලනය කරන්නේද අල්ලාහ්ය. උන්වහන්සේ මෙලොව හා පරලොව පාලනය කරන්නාය. සෑම විශ්වයන්ගේම පාලකයාය. උන්වහන්සේ හැර කිසියම් මවන්නෙකුද, පාලකයෙකුද නොමැත. උන්වහන්සේ රසූල්වරුන් එව්වේද, දේව ග්‍රන්ථ පහළ කළේද දාසයන් ශීලාචාර කිරීමටද, ඔවුන්ගේ ජයග්‍රහණය උදෙසා කැඳවීමටද මෙලොව හා පරලොවෙහි ඔවුන්ගේ යහපතද උදෙසාය. මේ සියල්ලෙහි උන්වහන්සේට සමානව කිසියම් දෙයක් නොමැත. අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ

අල්ලාහ් සියළු දේ මවන්නාය. තවද, උන්වහන්සේ සෑම දේ කෙරෙහි (සියළු) වගකිව යුත්තාය. (අල්කුර්ආන් 39: 62) අල්-කුර්ආනයෙහි හා නබිතුමාගේ වදන්වල සඳහන් අල්ලාහ්ගේ අලංකාර නාමයන් හා‍ ශ්‍රේෂ්ඨ ලක්ෂණයන් කිසිදු වෙනස් කිරීමෙන්, වසංකිරීමෙන්, රූපගත කිරීමෙන් හා උදාහරණය කිරීමෙන් තොරව විශ්වාස කිරීමද අල්ලාහ් විශ්වාස කිරීමෙකි. ඒ සමගම, මෙම නාමයන් හා ලක්ෂණයන් මැවීම් වලට ඔප්පු නොකර, ලක්ෂණ කිරීමට සුදුස්සාවූ අල්ලාහ්ගේ මෙම නාමයන් හා ලක්ෂණයන් දැනුම් දෙන කරුණුද විශ්වාස කළ යුතුයි. අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ

උන්වහන්සේ හා සමාන කිසි දෙයක් නොමැත. උන්වහන්සේ (සෑම දේ) කන්දී නෙත් යොමා සිටින්නාය. (අල් කුර්ආනය 42: 11)

2. මලක්වරුන් (දේව දූතයන්) විශ්වාස කිරීම

ඉස්ලාමය තුල මලක්වරුන් පිළිබඳ විශ්වාසය පොදුවෙන් හා පුළුල් වශයෙන් පවතී. එහෙයින්, මුස්ලිම්වරයෙකු අල්ලාහ්ට උන්වහන්සේ විසින් මවනලද මලක්වරුන් සිටින බවත්, ඔවුන් තමාගේ දෙවිඳුන් කෙරෙහි ඇදහීමෙහි නිරතවී සිටින බවත් විශ්වාස කළ යුතුයි. ඔවුන් විවිධ කණ්ඩායම් වශයෙන් සිටිති. ඔවුන්ගෙන් අර්ෂය (අල්ලාහ්ගේ සිංහාසනය) උසුලා සිටින අයද, ස්වර්ගය හා අපාය භාර අයද, දාසයන්ගේ ක්‍රියාවන් රකින අයද සිටිති. එසේම මුස්ලිම් වරයෙකු විසින් පුළුල් වශයෙන් අල්ලාහ් හා උන්වහන්සේගේ මානව දූත මුහම්මද් නබිතුමා විසින් නම් කළ දේවදුතයන්ද තරයේ විශ්වාස කළ යුතුය. ඔවුන් ජිබ්රීල්, මීකාඊල්, අපායේ භාරකරු මාලික්, සූර් පිඹීම භාර ඉස්රාෆීල් යන මෙවැන්නන්ය. මලක්වරුන් ගැන නබිතුමා පැවැසූ බව ආයිෂා (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඇයට අත්වේවා) තුමිය මෙසේ පවසන්නීය.

[خلقت الملائكة من نور، وخلق الجان من مارج من النار، وخلق آدم مما وصف لك] (رواه مسلم)

මලක්වරුන් ආලෝකයෙන්ද, ජින්වරුන් දල්වන ගින්නෙන්ද, ආදම් (ප්‍රථම මිනිසා හා නබිවරයාවූ) ඔබලාට වර්ණනා කළ දේයිද (පස්වලින්ද) මවනලද්දේය. (මූලාශ්‍රය මුස්ලිම් ග්‍රන්ථය ඇසුරෙනි)

3. දෙවිඳුන්ගේ දේව ග්‍රන්ථ කෙරෙහි විශ්වාස කිරීම

අල්ලාහ් තම අභිමථාර්තය පැහැදිළි කිරීම හා උන්වහන්සේ කරා කැඳවීම සඳහා උන්වහන්සේගේ වක්තෘ (නබි) වරුන්ට හා දූත (රසූල්) වරුන්ට (මේ සියළුම දෙනා මානව දූතයන්ය) දේව ග්‍රන්ථ පහළ කළ බව කෙටියෙන් (පොදුවෙන්) විශ්වාස කළ යුතුයි. පුළුල් වශයෙන් තව්රාත්, ඉන්ජීල්, සබූර් හා අල් කුර්ආනය යනාදී අල්ලාහ් විසින් නම් කළ දේව ග්‍රන්ථයන් විශ්වාස කළ යුතුයි. අල් කුර්ආනය ඒවායින් ශ්‍රේෂ්ඨ හා අවසාන ග්‍රන්ථයයි. මෙම අල් කුර්ආනය විසින් කලින් පහල කළ අනෙකුත් දේව ග්‍රන්ථයන් ආරක්ෂා හා සනාථ කරයි. මෙය සෑම මිනිස් සමාජයන්ම පිළිපැදීමද, නබි තුමාගේ සුන්නා (හදීස්) නිවැරදි කළ දේ මගින් තීන්දු කිරීමද අනිවාර්‍යවේ. මක්නිසාදයත්, අල්ලාහ් මුහම්මදු (එතුමන්ට ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) තුමාව සියළු දේවර්ගයන් (ජින් හා මිනිසුන්) කරා එවන ලදී. තවද, ඔවුන් අතර තීන්දු කිරීම සඳහාද, ඔවුන්ගේ සිතෙහි දේ (රෝගය)ට ඖෂධය වශයෙන්ද, සියළු දේ පැහැදිළි කිරීමක් වශයෙන්ද, සියළු ලොව වැසියන්ට යහමග හා කරුණාව වශයෙන්ද මෙම අල් කුර්ආනය ඔහුට පහළ කරන ලදී. ඒ ගැන අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

وَهَذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

මිනිසුනි, මෙයද ධර්ම ග්‍රන්ථයෙකි. මෙය අපි පහළ කළෙමු. මෙය ප්‍රසංසා ලද ග්‍රන්ථයෙකි. එබැවින් ඔබලා මෙය පිළිපදින්න. තවද, ඔබලාට කරුණාව ලැබීම සඳහා උන්වහන්සේට බිය වන්න. (අල්කුර්ආන් 6: 155)

وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ

නබිතුවරය, මෙම ග්‍රන්ථය සියළුදේ පැහැදිළි කිරීමක්, යහමග යොමු කිරීමක්, දයාව සැලසීමක් හා සුභාරංචියක් වශයෙන් මුස්ලිම්වරුන්ට පහළ කළෙමු. (අල්කුර්ආන් 16: 89)

4. රසූල්වරුන් (දෙවිඳුන්ගේ මානව දූතයින්) විශ්වාස කිරීම

පොදුවෙන් හා පුළුල් වශයෙන් රසූල්වරුන් විශ්වාස කිරීම අවශ්‍යයයි. එනිසා, නිශ්චයවශයෙන්ම අල්ලාහ් තම දාසයන් වෙත සුභාරංචි පතන, අවවාද කරන, යථාර්තය කරා කැඳවන රසූල්වරුන් (දූතයන්) එවු බව විශ්වාස කළ යුතුයි. එනිසා කවරෙකු ඔවුන්ට ඇහුම්කන් (උත්තර) දෙන්නේද ඔහු භාග්‍යවන්ත ජයග්‍රාහිකයාය. තවද, කවරෙකු හෝ ඔවුන්ට විරුද්ධවන්නේද, ඔහු පරාජයට හා ශෝකයට පත්වන්නාය. ඔවුන්ගෙන් අවසාන හා ශ්‍රේෂ්ඨවන්තයා මුහම්මද් (එත්මන්ට ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා) නබිතුමාය. ඒ ගැන අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ

සත්‍යවශයෙන්ම, අල්ලාහ්ට වැඳුම් පිඳුම් කරන්න. තාගූන් (අල්ලාහ් හැර ඇදහීම් කරන අන් සියල්ල) ගෙන් ඈත්වන්න. යනුවෙන් දේශනා කිරීම සඳහා සෑම සමාජයක් කරාම අපි දූතයන් ‍එව්වෙමු. (අල්කුර්ආන් 16: 36)

مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ

මුහම්මදු (එතුමන්ට ක්ෂාන්තිය සහ සාමය අත්වේවා)තුමා ඔබලාගේ කිසියම් පුරුෂයෙකුට පියෙකු ලෙස නොසිටියේය. නමුත්, ඔහු අල්ලාහ්ගේ දූතයා හා අවසාන නබිවරයා ලෙස සිටියේය. (අල්කුර්ආන්  33: 40)

පුළුල් වශයෙන් හා විශේෂයෙන් අල්ලාහ් හා නබි  තුමා නම් වශයෙන් සඳහන් කළ රසූල් (දූත) වරුන් විශ්වාසකළ යුතුයි. ඔවුහු නූහ්, හූද්, සාලිහ්, ඉබ්‍රාහීම් හා වෙනත් නබිවරුන්ය. එතුමන්ට හා නබි තුමාට අල්ලාහ්ගේ උතුම් දයාව හා කරුණාව ලැබෙනු මැන.

5. අවසාන දිනය විශ්වාස කිරීම

අල්ලාහ් හා නබිතුමා පැවැසූ, මරණයෙන් පසූ සිදුවන ‍සියළුදේ කෙරෙහි විශ්වාස කිරීම මෙයට අදාලවේ. එනම්, මිනීවළෙහි නොසන්සුන්තාවය, එහි භාග්‍ය හා වේදනාව, පරලොවෙහි සිදුවන බියජනකය හා අසීරුතාවය, සිරාත් පාලම, මීසාන් තරාදිය, ප්‍රශ්න කිරීම, ත්‍යග පිරිනැමීම, මිනිසුන් අතර (කුසල් හා අකුසල් ක්‍රියා සඳහන්) පුස්කොළය බෙදීම, එය වමතින් ලබා ගැනීම, දකුණතින් හෝ පිටිපසින් ලබාගැනීම යනාදීය විශ්වාස කළ යුතුයි.

තවද, නබිතුමාට පිරිනැමූ පොකුණ, ස්වර්ගය, අපාය, විශ්වාස වන්තයන් අල්ලාහ් බැහැ දැකීම, ඔවුන් සමග අල්ලාහ් කතා කිරීම සහ අල් කුර්ආනය හා හදීසය (නබි වදන්) මගින් ලැබූ මෙවැනි වෙනත් කරුණු ගැන විශ්වාස කළ යුතුයි. තවද එය අල්ලාහ් හා නබිතුමා පැහැදිළි කළ  අයුරින්ම තහවුරු කළ යුතුයි.

6. කළා හා කද්ර් (ඉරණම – අපට සිදුවන හොඳ නරක සියල්ලක්ම දෙවිඳුන්ගේ අනුදැනුම ඇතිව පැමිණි බව) විශ්වාස කිරීම

මෙම විශ්වාසය කරුණු හතරක් මත පවතී.

1. නිශ්චය වශයෙන්ම, අල්ලාහ් පෙර සිදුවූ හා පසුව සිදුවන්නට යන දේද, තම දාසයන්ගේ ස්වභාවය, ආහාර පානය, ආයුෂ කාලය, ක්‍රියාව හා ඔවුන්ගේ වෙනත් කාර්යයන්ද දැන සිටින්නාය. උන්වහන්සේට කිසිදු දෙයක් සැඟවිය නොහැක. අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

إِنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

නිශ්චයවශයෙන්ම අල්ලාහ් සියළු දේම දැන සිටින්නාය. (අල්කුර්ආන් 9: 115)

2. උන්වහන්සේ සැලැසුම් කළ හා තීරණය කළ සියළු දේ ලිඛිතව තිබීම. අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

وَكُلَّ شَيْءٍ أحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ

තවද, සෑම දෙයක්ම අපි පැහැදිළි ග්‍රන්ථයෙහි ආරක්ෂා කොට තිබෙන්නෙමු. (අල්කුර්ආන් 36: 12)

3. උනවහන්සේගේ පැවැතීමේ හැකියාව විශ්වාස කිරීම, එය උන්වහන්සේ සිතන දේ සිදුවීම හා නොසිතන දේ නොසිදුවීමය. ඒ ගැන අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

كَذَلِكَ اللّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ

එසේම අල්ලාහ් තමා සිතන දේ කරන්නේය. (අල්කුර්ආන් 3: 40)

4. උනවහන්සේ ලොවෙහි සියළු දේ මැවීම, උන්වහන්සේ හැර මවන්නෙකු හා පාලකයෙකු නොමැත. අල්ලාහ් මෙසේ පවසන්නේය.

ذَلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ

උන්වහන්සේ නම් ඔබලාගේ දෙවිඳුන්වූ අල්ලාහ්ය. උන්වහන්සේ හැර අන් කිසි දෙවියෙකු නොමැත. සැමදේ මවන්නා උන්වහන්සේය. එබැවින්, ‍උන්වහන්සේටම අවනතවී වැඳුම් පිඳුම් කරන්න. තවද, උන්වහන්සේ තම සියළු කාර්යයන් නිරීක්ෂන කරන්නාය.

(අල්කුර්ආන් 6: 102)

මුහම්මද් නබි තුමාණෝ ගමන ගැන නබි වදන් වල සඳහන් වන්නේ එතුමා ගමන් කර ඇත්තේ ස්ථාවර ලෙස පියවර තබා ඉදිරිපස බලමින් ගරු සරු ඇතිවය. තමා වෙත තිබුණු අප්‍රමාණ වූ වගකීම් අතරතුර පවා සමාජ, ආගමික හා ලෞකික විෂයයන් පිළිබඳව සාකච්ඡාවන්ට ද එතුමා සහභාගි විය.

එතුමා කතා කළේ ඉතා සෙමිනි. සෑම වදනක්ම උච්චාරණය කළේ ශ්‍රාවකයන්ට එය මනා ලෙස සිහිතබා ගැනීමට ඉවහල් විය හැකි පරිද්දෙනි.

මුහම්මද් නබි තුමාගේ කතා විලාශය ඉතා කන්කළු විය. එතුමාගේ අරාබි බස භාවිතයද ඒ සඳහා ඉතා උචිත විය. එතුමා ඒ භාෂාව ගැන පැහැදී සිටියහ. එහි පැහැදිලි බව අලංකාරය හා තේරුම් ගත හැකි ස්වභාවය නිසා එතුමාගේ වාග් විලාශය ඉතා උසස් විය. කෙටි ප්‍රකාශන වූ කලී එහි වූ විශිෂ්ඨාංගයයි. මේ නිසා එතුමාගේ කෙටි වදන් තුළ පවා විශාල අරුතක් ගැබ් විය.

එතුමා යන එන මග තොටේදී මුණ ගැසෙන සියල්ලන් සතුටින් පිළිගැනීම එතුමාගේ සිරිත විය. මුණ ගැසෙන අයට සලාම් (ක්ෂාන්තිය හා සාමය) ප්‍රාර්ථනය කිරීමට එතුමා සැමට පළමුව ඉදිරිපත් විය.

යම් කිසිවෙකුට පණිවිඩයක් යවන විටදී ඒ සමග තම සුබ පැතුම් ද ඒ සමග යැවීය. යම් කිසිවෙකු එතුමන්ට පණිවිඩයක් ගෙනා කළ පණිවිඩය ගෙනා හා එවූ  සියළු දෙනාටම සලාම් (සාමය) ප්‍රාර්ථනය කරන ලදී.

වරෙක එතුමාණෝ ළමුන් පිරිසක් සිටි තැනක් පසු කොට යන විට කුඩා ඔවුන්ටද සලාම් ප්‍රාර්ථනය කළහ. කාන්තාවන් සිටි තැනක් පසු කොට යන විටත් එලෙස සලාම් ප්‍රාර්ථනය කළේය.

අමුත්තන් තම නිවසට පැමිණෙන විටත් පෙරළා යන විටත් සාදරයෙන් පිළිගත්හ. සමුදුන්හ. මිතුරන් පැමිණෙන විට අතට අත දෙමින් වැළඳ ගත්තේය. ඇතැම් විට ඔවුන්ගේ නළල් තල සිප ගන්නා ලදී. අතට අත දෙන විට අනෙකා අත ඉවත් කර ගන්නා තුරු එතුමා තම අත ඉවත් නොකළහ.

සභාවන් හී දි එතුමා පසෙක වූ අසුනක හිඳ ගත්හ. කිසිදාක අනුන් පරයමින් ඉදිරි පෙළ කරා ගමන් නොකළහ. එතුමා එය අරභයා ‘අල්ලාහ්ගේ සේවකයකු හිඳගත යුතු ආකාරයට මම හිඳ ගතිමි’ යි පැවසීය.

නිහතමානී වූ එතුමා තමන්ට කරන ගරුසරුවක් වශයෙන් සෙස්සන් තමන් හමුවේ සිට ගන්නවාට හෝ තමන් දුටු වහා අසුනින් නැගී සිට ගැනීමට එතුමා ඉඩ නොතැබූහ.

කිසිවකු තම නිවසට පැමිණි කළ ඔහුට වාඩිවීම සඳහා එතුමාම කලාලය එලන ලදී. ආගන්තුකයා කැමැත්තෙන් පිටව යන තුරු ඉවසා සිටියහ.

අනුන් සමග කරන ලද පිළිසඳර වලදී අනවශ්‍ය කතාවන්ට ඉඩ නොදුන්හ. තම හිතවත් අනුගාමිකයන් සමඟ ඉතා සුහදව කතා කළහ. පූර්ව ඉස්ලාම් අවදිය ගැන හාස්‍ය උපදවන කතාවන් කෙරෙන විට එතුමාද සිනහ වූහ. අල් කුර්ආන් පාඨ කියවා ඒ ගැන විමර්ශනය කළේය. අසා සිටින්නන්ගේ මුහුණුවල ප්‍රිය නැති බව හෝ අලස බව හැඟවෙන කල වහාම මාතෘකාව වෙනස් කරන ලදී.

තමන් හා සිටින සියල්ලන්ටම එක හා සමාන ලෙස සැලකූහ. යම් කිසිවෙකුට විශේෂත්වයක් හෝ වෙනසක් සිදු වූ බවට චෝදනා එල්ල නොවීමට වග බලා ගත්හ. සංවාදයේදී යම් කිසිවෙකු අනුචිත මාතෘකාවක් හෝ කතාවක් ඉදිරිපත් කළ විට ඒ ගැන නොසළකා දිගටම කතා කළේය. කතාව අවසානයේදී ඔහු ගැන ද අවධානය යොමු කරන ලදී.

සෙස්සන් තමන් හා පිළිසඳරෙහි යෙදී සිටින විට ඔවුන් ඉවත බැලූ කල්හි විනා එතුමා ඉවත නොබැලූහ. තමන්ට රුචි නොවූ කතාවන් කෙරෙන විට සාමාන්‍ය ඉරියව් වලින් ප්‍රතික්‍ෂේප කළහ.

තමන් විසින් අප්‍රිය කරනු ලැබුවන්ගේ අදහස් වලටද මදහසින් යුතුව සවන් දුන්හ. වරෙක එතුමා හමුවට පැමිණි අයෙකු අසල සිටියවුන්ට පහත් ලෙස කතා කළේය. එහෙත් එතුමා සමඟ සුහදව කතා කළේය.

මෙය දුටු හස්රත් ආයිෂා (අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ඇයට අත්වේවා) තුමිය විමතියට පත් වූ කළ ‘අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් පහත්කම නිසා කෙනෙකු අනෙක් අය විසින් කොන් කරන්නේද යුක්තිය විනිශ්චය කෙරෙන දිනයේ ඔහුට පහත් ස්ථානයක්ම හිමිවේ’ ය එතුමා පැවසීය.

තවත් සංවාදයකට තුඩු දිය යුතු මාතෘකාවක් අද මම ඔබ වෙත ඉදිරිපත් කරමි. එය නම් අන්තර්ජාතික කුමන්ත්‍රණ හමුවේ සිය අනන්‍යතාවය නැතිකරගත්, විජාතික සිතිවිලි ඇති, ජාතික වාදීන් විසින් අපේ රටේ මුස්ලිම් දැරියන්ට සිය ආගමානුකූල වස්ත්‍රය හැද පාසලට යාමට වාරණය කිරීමයි.

මගේ අදහස නම් මෙය පිටුපස සිටින්නේ බටහිරවාදී බලවේගයන්ය. එයට හේතුව වර්තමාන මුස්ලිම් දරු දැරියන්ට ශ්‍රී ලංකාව තුල ෆර්දාව හැද පාසල් ඒමට වැඩියෙන්ම බාධා කරන්නේ කතෝලික සහ ක්‍රිස්තියානි බලය වැඩි පාසැල් තුල වීමයි.

පහත සදහන් අදහස් මා උපුටා ගත්තේ තවත් ‍බ්ලොග් එකකිනි. එමනිසා එම ලිපිනයද සහිතව ඔවුන්ගේ අදහස් උපුටා දක්වමි.

මේ සම්බන්ධ වීඩියෝ පටය නැරඹීමට පහත ක්ලික් කරන්න.

muslim girls in srilanka

මුස්ලිම් බාලිකාවන්ගේ පර්දාව ගැලවීම December 27, 2008

Posted by gayankt in කාලීන. 
Tags: ආගම්වාදීන්, ජාතික හෙළ උරුම‍ය, ජාතීවාදීන්
trackback